ایّوب 21
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1پس ایوب در جواب گفت:
1И отвечал Иов и сказал:
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
2выслушайте внимательно речь мою, и это будет мне утешением от вас.
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
3Потерпите меня, и я буду говорить; а после того, как поговорю, насмехайся.
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
4Разве к человеку речь моя? как же мне и не малодушествовать?
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
5Посмотрите на меня и ужаснитесь, и положите перст на уста.
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
6Лишь только я вспомню,- содрогаюсь, и трепет объемлет тело мое.
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
7Почему беззаконные живут, достигают старости, да и силами крепки?
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
8Дети их с ними перед лицом их, и внуки их перед глазами их.
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
9Дома их безопасны от страха, и нет жезла Божия на них.
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
10Вол их оплодотворяет и не извергает, корова их зачинает и не выкидывает.
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
11Как стадо, выпускают они малюток своих, и дети их прыгают.
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
12Восклицают под голос тимпана и цитры и веселятся при звуках свирели;
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
13проводят дни свои в счастье и мгновенно нисходят в преисподнюю.
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
14А между тем они говорят Богу: отойди от нас, не хотим мы знать путей Твоих!
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
15Что Вседержитель, чтобы нам служить Ему? и что пользы прибегать к Нему?
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
16Видишь, счастье их не от их рук. - Совет нечестивых будь далек от меня!
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
17Часто ли угасает светильник у беззаконных, и находит на них беда, и Он дает им в удел страдания во гневе Своем?
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
18Они должны быть, как соломинка пред ветром и как плева, уносимая вихрем.
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
19Скажешь: Бог бережет для детей его несчастье его. - Пусть воздаст Он ему самому, чтобы он это знал.
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
20Пусть его глаза увидят несчастье его, и пусть он сам пьет от гнева Вседержителева.
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
21Ибо какая ему забота до дома своего после него, когда число месяцев его кончится?
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
22Но Бога ли учить мудрости, когда Он судит и горних?
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
23Один умирает в самой полноте сил своих, совершенно спокойный и мирный;
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
24внутренности его полны жира, и кости его напоены мозгом.
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
25А другой умирает с душою огорченною, не вкусив добра.
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
26И они вместе будут лежать во прахе, и червь покроет их.
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
27Знаю я ваши мысли и ухищрения, какие вы против меня сплетаете.
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
28Вы скажете: где дом князя, и где шатер, в котором жили беззаконные?
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
29Разве вы не спрашивали у путешественников и незнакомы с их наблюдениями,
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
30что в день погибели пощажен бывает злодей, в день гнева отводится в сторону?
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
31Кто представит ему пред лице путь его, и кто воздаст ему за то, что он делал?
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
32Его провожают ко гробам и на его могиле ставят стражу.
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
33Сладки для него глыбы долины, и за ним идет толпа людей, а идущим перед ним нет числа.
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
34Как же вы хотите утешать меня пустым? В ваших ответах остается одна ложь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.