ایّوب 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
1И отвечал Софар Наамитянин и сказал:
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
2разве на множество слов нельзя дать ответа, и разве человек многоречивый прав?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
3Пустословие твое заставит ли молчать мужей, чтобы ты глумился, и некому было постыдить тебя?
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
4Ты сказал: суждение мое верно, и чист я в очах Твоих.
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
5Но если бы Бог возглаголал и отверз уста Свои к тебе
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
6и открыл тебе тайны премудрости, что тебе вдвое больше следовало бы понести! Итак знай, что Бог для тебя некоторые из беззаконий твоих предал забвению.
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
7Можешь ли ты исследованием найти Бога? Можешь ли совершенно постигнуть Вседержителя?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
8Он превыше небес,- что можешь сделать? глубже преисподней,- что можешь узнать?
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
9Длиннее земли мера Его и шире моря.
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
10Если Он пройдет и заключит кого в оковы и представит на суд, то кто отклонит Его?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
11Ибо Он знает людей лживых и видит беззаконие, и оставит ли его без внимания?
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
12Но пустой человек мудрствует, хотя человек рождается подобно дикому осленку.
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
13Если ты управишь сердце твое и прострешь к Нему руки твои,
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
14и если есть порок в руке твоей, а ты удалишь его и не дашь беззаконию обитать в шатрах твоих,
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
15то поднимешь незапятнанное лице твое и будешь тверд и не будешь бояться.
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
16Тогда забудешь горе: как о воде протекшей, будешь вспоминать о нем.
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
17И яснее полдня пойдет жизнь твоя; просветлеешь, как утро.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
18И будешь спокоен, ибо есть надежда; ты огражден, и можешь спать безопасно.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
19Будешь лежать, и не будет устрашающего, и многие будут заискивать у тебя.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
20А глаза беззаконных истают, и убежище пропадет у них, и надежда их исчезнет.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.