ایّوب 29
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1و ایوب باز مثل خود را آورده، گفت:
1И продолжал Иов возвышенную речь свою и сказал:
2«کاش که من مثل ماههای پیش می‌بودم و مثل روزهایی که خدا مرا در آنها نگاه می‌داشت.
2о, если бы я был, как в прежние месяцы, как в те дни, когда Бог хранил меня,
3هنگامی که چراغ او بر سر من می‌تابید، و با نور او به تاریکی راه می‌رفتم.
3когда светильник Его светил над головою моею, и я при свете Его ходил среди тьмы;
4چنانکه در روزهای کامرانی خود می‌بودم، هنگامی که سر خدا بر خیمه من می‌ماند.
4как был я во дни молодости моей, когда милость Божия была над шатром моим,
5وقتی که قادر مطلق هنوز با من می‌بود، و فرزندانم به اطراف من می‌بودند.
5когда еще Вседержитель был со мною, и дети мои вокруг меня,
6حینی که قدمهای خود را باکره می‌شستم و صخره، نهرهای روغن را برای من می ریخت.
6когда пути мои обливались молоком, и скала источала для меня ручьи елея!
7چون به دروازه شهر بیرون می‌رفتم وکرسی خود را در چهار سوق حاضر می‌ساختم.
7когда я выходил к воротам города и на площади ставил седалище свое,-
8جوانان مرا دیده، خود را مخفی می‌ساختند، وپیران برخاسته، می‌ایستادند.
8юноши, увидев меня, прятались, а старцы вставали и стояли;
9سروران از سخن‌گفتن بازمی ایستادند، و دست به دهان خودمی گذاشتند.
9князья удерживались от речи и персты полагали на уста свои;
10آواز شریفان ساکت می‌شد وزبان به کام ایشان می‌چسبید.
10голос знатных умолкал, и язык их прилипал к гортани их.
11زیرا گوشی که مرا می‌شنید، مرا خوشحال می‌خواند و چشمی که مرا می‌دید، برایم شهادت می‌داد.
11Ухо, слышавшее меня, ублажало меня; око видевшее восхваляло меня,
12زیرافقیری که استغاثه می‌کرد او را می‌رهانیدم، ویتیمی که نیز معاون نداشت.
12потому что я спасал страдальца вопиющего и сироту беспомощного.
13برکت شخصی که در هلاکت بود، به من می‌رسید و دل بیوه‌زن راخوش می‌ساختم.
13Благословение погибавшего приходило на меня, и сердцу вдовы доставлял я радость.
14عدالت را پوشیدم و مراملبس ساخت، و انصاف من مثل ردا و تاج بود.
14Я облекался в правду, и суд мой одевал меня, как мантия и увясло.
15من به جهت کوران چشم بودم، و به جهت لنگان پای.
15Я был глазами слепому и ногами хромому;
16برای مسکینان پدر بودم، و دعوایی را که نمی دانستم، تفحص می‌کردم.
16отцом был я для нищих и тяжбу, которой я не знал, разбирал внимательно.
17دندانهای آسیای شریر را می‌شکستم و شکار را ازدندانهایش می‌ربودم.
17Сокрушал я беззаконному челюсти и из зубов его исторгал похищенное.
18«و می‌گفتم، در آشیانه خود جان خواهم سپرد و ایام خویش را مثل عنقا طویل خواهم ساخت.
18И говорил я: в гнезде моем скончаюсь, и дни мои будут многи, как песок;
19ریشه من به سوی آبها کشیده خواهدگشت، و شبنم بر شاخه هایم ساکن خواهد شد.
19корень мой открыт для воды, и роса ночует на ветвях моих;
20جلال من در من تازه خواهد شد، و کمانم دردستم نو خواهد ماند.
20слава моя не стареет, лук мой крепок в руке моей.
21مرا می‌شنیدند و انتظارمی کشیدند، و برای مشورت من ساکت می‌ماندند.
21Внимали мне и ожидали, и безмолвствовали при совете моем.
22بعد از کلام من دیگر سخن نمی گفتند و قول من بر ایشان فرو می‌چکید.
22После слов моих уже не рассуждали; речь моя капала на них.
23و برای من مثل باران انتظار می‌کشیدند و دهان خویش را مثل باران آخرین باز می‌کردند.
23Ждали меня, как дождя, и, как дождю позднему, открывали уста свои.
24اگر بر ایشان می‌خندیدم باور نمی کردند، و نور چهره مرا تاریک نمی ساختند.
24Бывало, улыбнусь им - они не верят; и света лица моего они не помрачали.
25راه را برای ایشان اختیار کرده، به ریاست می‌نشستم، و در میان لشکر، مثل پادشاه ساکن می‌بودم، و مثل کسی‌که نوحه‌گران را تسلی می‌بخشد.
25Я назначал пути им и сидел во главе и жил как царь в кругу воинов, как утешитель плачущих.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.