ایّوب 29
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1و ایوب باز مثل خود را آورده، گفت:
1ヨブは再び語り始めて言った。
2«کاش که من مثل ماههای پیش می‌بودم و مثل روزهایی که خدا مرا در آنها نگاه می‌داشت.
2ああ、私が昔の月日のようであったなら。 神が私を見守っておられた日々のようであったなら。
3هنگامی که چراغ او بر سر من می‌تابید، و با نور او به تاریکی راه می‌رفتم.
3神のともしびが私の頭の上に輝き、 その光によって私が暗闇の中を歩んでいた時のように。
4چنانکه در روزهای کامرانی خود می‌بودم، هنگامی که سر خدا بر خیمه من می‌ماند.
4私が全盛期にあった時のように。 神の親しい交わりが私の天幕にあった時のように。
5وقتی که قادر مطلق هنوز با من می‌بود، و فرزندانم به اطراف من می‌بودند.
5全能者がまだ私とともにおられ、 私の子どもたちが私の周りにいた時のように。
6حینی که قدمهای خود را باکره می‌شستم و صخره، نهرهای روغن را برای من می ریخت.
6私の歩みがバターで洗われ、 岩が私のために油の川を注ぎ出した時のように。
7چون به دروازه شهر بیرون می‌رفتم وکرسی خود را در چهار سوق حاضر می‌ساختم.
7私が町の門に出て行き、 広場に自分の座を設けた時には、
8جوانان مرا دیده، خود را مخفی می‌ساختند، وپیران برخاسته، می‌ایستادند.
8若者たちは私を見て身を引き、 年老いた者たちは立ち上がった。
9سروران از سخن‌گفتن بازمی ایستادند، و دست به دهان خودمی گذاشتند.
9君主たちは話すことを控え、 その口に手を当てた。
10آواز شریفان ساکت می‌شد وزبان به کام ایشان می‌چسبید.
10貴族たちの声は静まり、 彼らの舌は上あごにへばりついた。
11زیرا گوشی که مرا می‌شنید، مرا خوشحال می‌خواند و چشمی که مرا می‌دید، برایم شهادت می‌داد.
11私の言葉を聞いた耳は、私を祝福し、 私を見た目は、私を称賛した。
12زیرافقیری که استغاثه می‌کرد او را می‌رهانیدم، ویتیمی که نیز معاون نداشت.
12叫び求める貧しい者や、 助け手のないみなしごを、私は救い出した。
13برکت شخصی که در هلاکت بود، به من می‌رسید و دل بیوه‌زن راخوش می‌ساختم.
13滅びようとしていた者の祝福が私の上に臨み、 私はやもめの心を喜び歌わせた。
14عدالت را پوشیدم و مراملبس ساخت، و انصاف من مثل ردا و تاج بود.
14私は義をまとい、それは私を覆った。 私の公正さは上着や冠のようであった。
15من به جهت کوران چشم بودم، و به جهت لنگان پای.
15私は盲人の目となり、 足の不自由な者の足となった。
16برای مسکینان پدر بودم، و دعوایی را که نمی دانستم، تفحص می‌کردم.
16私は貧しい者の父であった。 私は見知らぬ者の訴えまでも調べた。
17دندانهای آسیای شریر را می‌شکستم و شکار را ازدندانهایش می‌ربودم.
17私は不義な者のあごを砕き、 その歯から獲物を引き抜いた。
18«و می‌گفتم، در آشیانه خود جان خواهم سپرد و ایام خویش را مثل عنقا طویل خواهم ساخت.
18そこで私は言った。『私は自分の家で死に、 私の日々を砂のように数えるだろう。
19ریشه من به سوی آبها کشیده خواهدگشت، و شبنم بر شاخه هایم ساکن خواهد شد.
19私の根は水に向かって広がり、 露は夜通し私の枝の上にある。
20جلال من در من تازه خواهد شد، و کمانم دردستم نو خواهد ماند.
20私の誉れは絶えず新しく、 私の弓はこの手の中で力を新たにする』と。
21مرا می‌شنیدند و انتظارمی کشیدند، و برای مشورت من ساکت می‌ماندند.
21人々は私に耳を傾けて待ち、 私の助言を求めて黙っていた。
22بعد از کلام من دیگر سخن نمی گفتند و قول من بر ایشان فرو می‌چکید.
22私の言葉の後、彼らは再び語ることはなかった。 私の言葉は彼らの上に降り注いだ。
23و برای من مثل باران انتظار می‌کشیدند و دهان خویش را مثل باران آخرین باز می‌کردند.
23彼らは雨を待つように私を待ち望んだ。 春の雨を飲むように、彼らは口を開いた。
24اگر بر ایشان می‌خندیدم باور نمی کردند، و نور چهره مرا تاریک نمی ساختند.
24彼らが自信を失っているとき、私は彼らに微笑みかけた。 彼らは私の顔の光を拒まなかった。
25راه را برای ایشان اختیار کرده، به ریاست می‌نشستم، و در میان لشکر، مثل پادشاه ساکن می‌بودم، و مثل کسی‌که نوحه‌گران را تسلی می‌بخشد.
25私は彼らの進む道を選び、長として座った。 軍勢の中の王のように、 悲しむ者を慰める者のように、彼らの中にいた。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.