ایّوب 29
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1و ایوب باز مثل خود را آورده، گفت:
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
2«کاش که من مثل ماههای پیش می‌بودم و مثل روزهایی که خدا مرا در آنها نگاه می‌داشت.
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
3هنگامی که چراغ او بر سر من می‌تابید، و با نور او به تاریکی راه می‌رفتم.
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
4چنانکه در روزهای کامرانی خود می‌بودم، هنگامی که سر خدا بر خیمه من می‌ماند.
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
5وقتی که قادر مطلق هنوز با من می‌بود، و فرزندانم به اطراف من می‌بودند.
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
6حینی که قدمهای خود را باکره می‌شستم و صخره، نهرهای روغن را برای من می ریخت.
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
7چون به دروازه شهر بیرون می‌رفتم وکرسی خود را در چهار سوق حاضر می‌ساختم.
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
8جوانان مرا دیده، خود را مخفی می‌ساختند، وپیران برخاسته، می‌ایستادند.
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
9سروران از سخن‌گفتن بازمی ایستادند، و دست به دهان خودمی گذاشتند.
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
10آواز شریفان ساکت می‌شد وزبان به کام ایشان می‌چسبید.
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
11زیرا گوشی که مرا می‌شنید، مرا خوشحال می‌خواند و چشمی که مرا می‌دید، برایم شهادت می‌داد.
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
12زیرافقیری که استغاثه می‌کرد او را می‌رهانیدم، ویتیمی که نیز معاون نداشت.
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
13برکت شخصی که در هلاکت بود، به من می‌رسید و دل بیوه‌زن راخوش می‌ساختم.
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
14عدالت را پوشیدم و مراملبس ساخت، و انصاف من مثل ردا و تاج بود.
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
15من به جهت کوران چشم بودم، و به جهت لنگان پای.
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
16برای مسکینان پدر بودم، و دعوایی را که نمی دانستم، تفحص می‌کردم.
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
17دندانهای آسیای شریر را می‌شکستم و شکار را ازدندانهایش می‌ربودم.
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
18«و می‌گفتم، در آشیانه خود جان خواهم سپرد و ایام خویش را مثل عنقا طویل خواهم ساخت.
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
19ریشه من به سوی آبها کشیده خواهدگشت، و شبنم بر شاخه هایم ساکن خواهد شد.
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
20جلال من در من تازه خواهد شد، و کمانم دردستم نو خواهد ماند.
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
21مرا می‌شنیدند و انتظارمی کشیدند، و برای مشورت من ساکت می‌ماندند.
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
22بعد از کلام من دیگر سخن نمی گفتند و قول من بر ایشان فرو می‌چکید.
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
23و برای من مثل باران انتظار می‌کشیدند و دهان خویش را مثل باران آخرین باز می‌کردند.
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
24اگر بر ایشان می‌خندیدم باور نمی کردند، و نور چهره مرا تاریک نمی ساختند.
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
25راه را برای ایشان اختیار کرده، به ریاست می‌نشستم، و در میان لشکر، مثل پادشاه ساکن می‌بودم، و مثل کسی‌که نوحه‌گران را تسلی می‌بخشد.
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.