ایّوب 34
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1پس الیهو تکلم نموده، گفت:
1Pronuntians itaque Eliu, etiam hæc locutus est:
2«ای حکیمان سخنان مرا بشنوید، وای عارفان، به من گوش گیرید.
2[Audite, sapientes, verba mea: et eruditi, auscultate me.
3زیرا گوش، سخنان را امتحان میکند، چنانکه کام، طعام را ذوق مینماید.
3Auris enim verba probat, et guttur escas gustu dijudicat.
4انصاف را برای خود اختیار کنیم، و درمیان خود نیکویی را بفهمیم.
4Judicium eligamus nobis, et inter nos videamus quid sit melius.
5چونکه ایوب گفته است که بیگناه هستم. و خدا داد مرا از من برداشته است.
5Quia dixit Job: Justus sum, et Deus subvertit judicium meum.
6هرچند انصاف با من است دروغگو شمرده شدهام، و هرچند بیتقصیرم، جراحت من علاج ناپذیر است.
6In judicando enim me mendacium est: violenta sagitta mea absque ullo peccato.
7کدام شخص مثل ایوب است که سخریه را مثل آب مینوشد
7Quis est vir ut est Job, qui bibit subsannationem quasi aquam:
8که در رفاقت بدکاران سالک میشود، و با مردان شریر رفتار مینماید.
8qui graditur cum operantibus iniquitatem, et ambulat cum viris impiis?
9زیرا گفته است انسان رافایدهای نیست که رضامندی خدا را بجوید.
9Dixit enim: Non placebit vir Deo, etiam si cucurrerit cum eo.
10پس الانای صاحبان فطانت مرا بشنوید، حاشااز خدا که بدی کند. و از قادرمطلق، که ظلم نماید.
10Ideo, viri cordati, audite me: absit a Deo impietas, et ab Omnipotente iniquitas.
11زیرا که انسان را به حسب عملش مکافات میدهد، و بر هرکس موافق راهش میرساند.
11Opus enim hominis reddet ei, et juxta vias singulorum restituet eis.
12وبه درستی که خدا بدی نمی کند، و قادر مطلق انصاف را منحرف نمی سازد.
12Vere enim Deus non condemnabit frustra, nec Omnipotens subvertet judicium.
13کیست که زمین رابه او تفویض نموده، و کیست که تمامی ربع مسکون را به او سپرده باشد.
13Quem constituit alium super terram? aut quem posuit super orbem quem fabricatus est?
14اگر او دل خود رابه وی مشغول سازد، اگر روح و نفخه خویش رانزد خود بازگیرد،
14Si direxerit ad eum cor suum, spiritum illius et flatum ad se trahet.
15تمامی بشر با هم هلاک میشوند و انسان به خاک راجع میگردد.
15Deficiet omnis caro simul, et homo in cinerem revertetur.
16پس اگر فهم داری این را بشنو، و به آواز کلام من گوش ده.
16Si habes ergo intellectum, audi quod dicitur, et ausculta vocem eloquii mei:
17آیا کسیکه از انصاف نفرت دارد سلطنت خواهد نمود؟ و آیا عادل کبیر را به گناه اسنادمی دهی؟
17numquid qui non amat judicium sanari potest? et quomodo tu eum qui justus est in tantum condemnas?
18آیا به پادشاه گفته میشود که لئیم هستی، یا به نجیبان که شریر میباشید؟
18Qui dicit regi: Apostata; qui vocat duces impios;
19پس چگونه به آنکه امیران را طرفداری نمی نماید ودولتمند را بر فقیر ترجیح نمی دهد. زیرا که جمیع ایشان عمل دستهای ویاند.
19qui non accipit personas principum, nec cognovit tyrannum cum disceptaret contra pauperem: opus enim manuum ejus sunt universi.
20درلحظهای در نصف شب میمیرند. قوم مشوش شده، میگذرند، و زورآوران بیواسطه دست انسان هلاک میشوند.
20Subito morientur, et in media nocte turbabuntur populi: et pertransibunt, et auferent violentum absque manu.
21«زیرا چشمان او بر راههای انسان میباشد، و تمامی قدمهایش را مینگرد.
21Oculi enim ejus super vias hominum, et omnes gressus eorum considerat.
22ظلمتی نیست و سایه موت نی، که خطاکاران خویشتن را درآن پنهان نمایند.
22Non sunt tenebræ, et non est umbra mortis, ut abscondantur ibi qui operantur iniquitatem,
23زیرا اندک زمانی بر احدی تامل نمی کند تا او پیش خدا به محاکمه بیاید.
23neque enim ultra in hominis potestate est, ut veniat ad Deum in judicium.
24زورآوران را بدون تفحص خرد میکند، ودیگران را بهجای ایشان قرار میدهد.
24Conteret multos, et innumerabiles, et stare faciet alios pro eis.
25هرآینه اعمال ایشان را تشخیص مینماید، و شبانگاه ایشان را واژگون میسازد تا هلاک شوند.
25Novit enim opera eorum, et idcirco inducet noctem, et conterentur.
26بهجای شریران ایشان را میزند، در مکان نظرکنندگان.
26Quasi impios percussit eos in loco videntium:
27از آن جهت که از متابعت اومنحرف شدند، و در همه طریقهای وی تامل ننمودند.
27qui quasi de industria recesserunt ab eo, et omnes vias ejus intelligere noluerunt:
28تا فریاد فقیر را به او برسانند، و اوفغان مسکینان را بشنود.
28ut pervenire facerent ad eum clamorem egeni, et audiret vocem pauperum.
29چون او آرامی دهدکیست که در اضطراب اندازد، و چون روی خودرا بپوشاند کیست که او را تواند دید. خواه به امتی خواه به انسانی مساوی است،
29Ipso enim concedente pacem, quis est qui condemnet? ex quo absconderit vultum, quis est qui contempletur eum, et super gentes, et super omnes homines?
30تا مردمان فاجرسلطنت ننمایند و قوم را به دام گرفتار نسازند.
30Qui regnare facit hominem hypocritam propter peccata populi.
31لیکن آیا کسی هست که به خدا بگوید: سزایافتم، دیگر عصیان نخواهم ورزید.
31Quia ergo ego locutus sum ad Deum, te quoque non prohibebo.
32و آنچه راکه نمی بینم تو به من بیاموز، و اگر گناه کردم باردیگر نخواهم نمود.
32Si erravi, tu doce me; si iniquitatem locutus sum, ultra non addam.
33آیا برحسب رای تو جزاداده، خواهد گفت: چونکه تو رد میکنی پس تواختیار کن و نه من. و آنچه صواب میدانی بگو.
33Numquid a te Deus expetit eam, quia displicuit tibi? tu enim cœpisti loqui, et non ego: quod si quid nosti melius, loquere.
34صاحبان فطانت به من خواهند گفت، بلکه هرمرد حکیمی که مرا میشنود
34Viri intelligentes loquantur mihi, et vir sapiens audiat me.
35که ایوب بدون معرفت حرف میزند و کلام او از روی تعقل نیست.
35Job autem stulte locutus est, et verba illius non sonant disciplinam.
36کاش که ایوب تا به آخر آزموده شود، زیرا که مثل شریران جواب میدهد.
36Pater mi, probetur Job usque ad finem: ne desinas ab homine iniquitatis:
37چونکه برگناه خود طغیان را مزید میکند و در میان مادستک میزند و به ضد خدا سخنان بسیارمی گوید.»
37quia addit super peccata sua blasphemiam, inter nos interim constringatur: et tunc ad judicium provocet sermonibus suis Deum.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.