ایّوب 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
2[Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum?
3آیا به سخن بیفایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
3Arguis verbis eum qui non est æqualis tibi, et loqueris quod tibi non expedit.
4اما تو خداترسی را ترک میکنی وتقوا را به حضور خدا ناقص میسازی.
4Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر میسازد و زبان حیله گران را اختیار میکنی.
5Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium.
6دهان خودت تو راملزم میسازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت میدهد.
6Condemnabit te os tuum, et non ego: et labia tua respondebunt tibi.
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شدهای؟ و پیش از تلها به وجود آمدهای؟
7Numquid primus homo tu natus es, et ante colles formatus?
8آیامشورت مخفی خدا را شنیدهای و حکمت را برخود منحصر ساختهای؟
8numquid consilium Dei audisti, et inferior te erit ejus sapientia?
9چه میدانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه میفهمی که نزد ما هم نیست؟
9Quid nosti quod ignoremus? quid intelligis quod nesciamus?
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
10Et senes et antiqui sunt in nobis, multo vetustiores quam patres tui.
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
11Numquid grande est ut consoletur te Deus? sed verba tua prava hoc prohibent.
12چرا دلت تو را میرباید؟ و چرا چشمانت را بر هم میزنی
12Quid te elevat cor tuum, et quasi magna cogitans attonitos habes oculos?
13که روح خود را به ضد خدا بر میگردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون میآوری؟
13Quid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones?
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
14Quid est homo ut immaculatus sit, et ut justus appareat natus de muliere?
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
15Ecce inter sanctos ejus nemo immutabilis, et cæli non sunt mundi in conspectu ejus.
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب مینوشد.
16Quanto magis abominabilis et inutilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem?
17من برای تو بیان میکنم پس مرا بشنو. و آنچه دیدهام حکایت مینمایم.
17Ostendam tibi: audi me: quod vidi, narrabo tibi.
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
18Sapientes confitentur, et non abscondunt patres suos:
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
19quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos.
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
20Cunctis diebus suis impius superbit, et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus.
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی میآید.
21Sonitus terroris semper in auribus illius: et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
22Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium.
23برای نان میگردد و میگوید کجاست. و میداند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
23Cum se moverit ad quærendum panem, novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies.
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه مینماید.
24Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui præparatur ad prælium.
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر مینماید.
25Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est.
26با گردن بلند بر او تاخت میآورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
26Cucurrit adversus eum erecto collo, et pingui cervice armatus est.
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
27Operuit faciem ejus crassitudo, et de lateribus ejus arvina dependet.
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن میشود.
28Habitavit in civitatibus desolatis, et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ.
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
29Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus, nec mittet in terra radicem suam.
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
30Non recedet de tenebris: ramos ejus arefaciet flamma, et auferetur spiritu oris sui.
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
31Non credet, frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
32Antequam dies ejus impleantur peribit, et manus ejus arescent.
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
33Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus, et quasi oliva projiciens florem suum.
34زیرا که جماعت ریاکاران، بیکس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
34Congregatio enim hypocritæ sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt.
35به شقاوت حامله شده، معصیت را میزایند و شکم ایشان فریب را آماده میکند.»
35Concepit dolorem, et peperit iniquitatem, et uterus ejus præparat dolos.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.