ایّوب 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Then answered Eliphaz the Temanite, and said:
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
2Should a wise man make answer with windy knowledge, and fill his belly with the east wind?
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
3Should he reason with unprofitable talk, or with speeches wherewith he can do no good?
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
4Yea, thou doest away with fear, and impairest devotion before God.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
5For thine iniquity teacheth thy mouth, and thou choosest the tongue of the crafty.
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
6Thine own mouth condemneth thee, and not I; yea, thine own lips testify against thee.
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
7Art thou the first man that was born? Or wast thou brought forth before the hills?
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
8Dost thou hearken in the council of God? And dost thou restrain wisdom to thyself?
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
9What knowest thou, that we know not? What understandest thou, which is not in us?
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
10With us are both the gray-headed and the very aged men, much older than thy father.
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
11Are the consolations of God too small for thee, and the word that dealeth gently with thee?
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
12Why doth thy heart carry thee away? And why do thine eyes wink?
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
13That thou turnest thy spirit against God, and lettest such words go out of thy mouth.
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
14What is man, that he should be clean? And he that is born of a woman, that he should be righteous?
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
15Behold, He putteth no trust in His holy ones; yea, the heavens are not clean in His sight.
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
16How much less one that is abominable and impure, man who drinketh iniquity like water!
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
17I will tell thee, hear thou me; and that which I have seen I will declare —
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
18Which wise men have told from their fathers, and have not hid it;
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
19Unto whom alone the land was given, and no stranger passed among them.
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
20The wicked man travaileth with pain all his days, even the number of years that are laid up for the oppressor.
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
21A sound of terrors is in his ears: in prosperity the destroyer shall come upon him.
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
22He believeth not that he shall return out of darkness, and he is waited for of the sword.
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
23He wandereth abroad for bread: 'Where is it?' He knoweth that the day of darkness is ready at his hand.
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
24Distress and anguish overwhelm him; they prevail against him, as a king ready to the battle.
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
25Because he hath stretched out his hand against God, and behaveth himself proudly against the Almighty;
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
26He runneth upon him with a stiff neck, with the thick bosses of his bucklers.
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
27Because he hath covered his face with his fatness, and made collops of fat on his loins;
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
28And he hath dwelt in desolate cities, in houses which no man would inhabit, which were ready to become heaps.
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
29He shall not be rich, neither shall his substance continue, neither shall their produce bend to the earth.
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
30He shall not depart out of darkness; the flame shall dry up his branches, and by the breath of His mouth shall he go away.
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
31Let him not trust in vanity, deceiving himself; for vanity shall be his recompense.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
32It shall be accomplished before his time, and his branch shall not be leafy.
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
33He shall shake off his unripe grape as the vine, and shall cast off his flower as the olive.
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
34For the company of the godless shall be desolate, and fire shall consume the tents of bribery.
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»
35They conceive mischief, and bring forth iniquity, and their belly prepareth deceit.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.