ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Then Job answered and said:
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2Oh that my vexation were but weighed, and my calamity laid in the balances altogether!
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3For now it would be heavier than the sand of the seas; therefore are my words broken.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4For the arrows of the Almighty are within me, the poison whereof my spirit drinketh up; the terrors of God do set themselves in array against me.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Doth the wild ass bray when he hath grass? or loweth the ox over his fodder?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6Can that which hath no savour be eaten without salt? or is there any taste in the juice of mallows?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7My soul refuseth to touch them; they are as the sickness of my flesh.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8Oh that I might have my request, and that God would grant me the thing that I long for!
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9Even that it would please God to crush me; that He would let loose His hand, and cut me off!
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10Then should I yet have comfort; yea, I would exult in pain, though He spare not; for I have not denied the words of the Holy One.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11What is my strength, that I should wait? and what is mine end, that I should be patient?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Is my strength the strength of stones? or is my flesh of brass?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Is it that I have no help in me, and that sound wisdom is driven quite from me?
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14To him that is ready to faint kindness is due from his friend, even to him that forsaketh the fear of the Almighty.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15My brethren have dealt deceitfully as a brook, as the channel of brooks that overflow,
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16Which are black by reason of the ice, and wherein the snow hideth itself;
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17What time they wax warm, they vanish, when it is hot, they are consumed out of their place.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18The paths of their way do wind, they go up into the waste, and are lost.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19The caravans of Tema looked, the companies of Sheba waited for them —
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20They were ashamed because they had hoped; they came thither, and were confounded.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21For now ye are become His; ye see a terror, and are afraid.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Did I say: 'Give unto me'? or: 'Offer a present for me of your substance'?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23or: 'Deliver me from the adversary's hand'? or: 'Redeem me from the hand of the oppressors'?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Teach me, and I will hold my peace; and cause me to understand wherein I have erred.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25How forcible are words of uprightness! But what doth your arguing argue?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Do ye hold words to be an argument, but the speeches of one that is desperate to be wind?
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27Yea, ye would cast lots upon the fatherless, and dig a pit for your friend.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28Now therefore be pleased to look upon me; for surely I shall not lie to your face.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Return, I pray you, let there be no injustice; yea, return again, my cause is righteous.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30Is there injustice on my tongue? Cannot my taste discern crafty devices?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.