ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Hiob antwortete und sprach:
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2Wenn man doch meinen Unmut wöge und mein Leiden zugleich in die Waage legte!
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3Denn nun ist es schwerer als Sand am Meer; darum gehen meine Worte irre.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4Denn die Pfeile des Allmächtigen stecken in mir: derselben Gift muß mein Geist trinken, und die Schrecknisse Gottes sind auf mich gerichtet.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Das Wild schreit nicht, wenn es Gras hat; der Ochse blökt nicht, wenn er sein Futter hat.
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6Kann man auch essen, was ungesalzen ist? Oder wer mag kosten das Weiße um den Dotter?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7Was meine Seele widerte anzurühren, das ist meine Speise, mir zum Ekel.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8O, daß meine Bitte geschähe und Gott gäbe mir, was ich hoffe!
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9Daß Gott anfinge und zerschlüge mich und ließe seine Hand gehen und zerscheiterte mich!
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10So hätte ich nun Trost, und wollte bitten in meiner Krankheit, daß er nur nicht schonte, habe ich doch nicht verleugnet die Reden des Heiligen.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11Was ist meine Kraft, daß ich möge beharren? und welches ist mein Ende, daß meine Seele geduldig sein sollte?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Ist doch meine Kraft nicht steinern und mein Fleisch nicht ehern.
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Habe ich doch nirgend Hilfe, und mein Vermögen ist dahin.
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14Wer Barmherzigkeit seinem Nächsten verweigert, der verläßt des Allmächtigen Furcht.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15Meine Brüder trügen wie ein Bach, wie Wasserströme, die vergehen,
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16die trübe sind vom Eis, in die der Schnee sich birgt:
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17zur Zeit, wenn sie die Hitze drückt, versiegen sie; wenn es heiß wird, vergehen sie von ihrer Stätte.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18Die Reisezüge gehen ab vom Wege, sie treten aufs Ungebahnte und kommen um;
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19die Reisezüge von Thema blicken ihnen nach, die Karawanen von Saba hofften auf sie:
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20aber sie wurden zu Schanden über ihrer Hoffnung und mußten sich schämen, als sie dahin kamen.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21So seid ihr jetzt ein Nichts geworden, und weil ihr Jammer sehet, fürchtet ihr euch.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Habe ich auch gesagt: Bringet her von eurem Vermögen und schenkt mir
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23und errettet mich aus der Hand des Feindes und erlöst mich von der Hand der Gewalttätigen?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Lehret mich, so will ich schweigen; und was ich nicht weiß, darin unterweist mich.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25Warum tadelt ihr rechte Rede? Wer ist unter euch, der sie strafen könnte?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Gedenket ihr, Worte zu strafen? Aber eines Verzweifelten Rede ist für den Wind.
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27Ihr fielet wohl über einen armen Waisen her und grübet eurem Nachbarn Gruben.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28Doch weil ihr habt angehoben, sehet auf mich, ob ich vor euch mit Lügen bestehen werde.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Antwortet, was recht ist; meine Antwort wird noch recht bleiben.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30Ist denn auf meiner Zunge Unrecht, oder sollte mein Gaumen Böses nicht merken?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.