ایّوب
Chapter 6
Old Persian Version (ترج…
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Job loh a doo tih,
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2Ka konoinah ka thuek, ka thuek vetih ka talnah he cooi dongah ka tloeng rhenten koinih.
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3Tuitunli kah laivin lakah n'nan ngawn coeng. Te dongah ka ol he lawn coeng.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4Tlungthang thaltang dongah a sue te ka khuiah ka mueihla loh a mam. Pathen kah hihhamnah loh kai taengah rhong a pai.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Kohong marhang khaw baelhing soah pang tih, vaito te a kamvuelh soah rhung bal nim?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6Lungkaeh om kolla ankak a caak tih aiduei dakda dongah a hlihlim om aya?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7Amih te ka hinglu loh ben ham a aal tih ka buh khaw kolet la om.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8Ka huithuinah he ulong m'paek vetih a thoeng eh? Tedae ka ngaiuepnah he Pathen long ni m'paek eh?
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9Pathen he mulmet vetih kai he m'phop, a kut a hlam vetih kai m'mueluem mako.
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10Te vaengah kai ham hloephloeinah om dae lah sue. Te vaengah bungtloh khuiah ka uem mako. Hlangcim te ka phah pawt bangla n'lungma sak pawt mako.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11Ka ngaiuep ham ka thadueng khaw menim? Ka hinglu ka hlawt ham ka hmailong khaw menim?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Ka thadueng he lungto thadueng nim? Ka saa he rhohumsen a?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Kai ham he kamah kah bomnah om ngawn pawt tih lungming cueihnah khaw kai lamloh a heh coeng.
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14Ngaidaeng loh tlungthang hinyahnah a hnoo vaengah pataeng a baerhoep taengkah sitlohnah a dang van.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15Ka manuca rhoek khaw soklong bangla la hnukpoh tih sokca soklong bangla kak.
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16Amih te vueltling loh a nu sak tih vuelsong a yut pah.
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17Kho a awlh vaengah a bae neh huu tih amah hmuen lamloh kak uh.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18A caehlong longpuei a hoi uh tih hinghong la a caeh dongah milh uh.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19Tema caehlong kah rhoek loh a paelki uh tih, Sheba lambong amih ham a lamtawn uh.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20A pangtung uh dongah yak uh tih a taengla a pawk uh akhaw a hmai tal.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21A taengah a hong la na om uh van coeng dongah rhihkoi na hmuh vaengah na rhih uh.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22“Kai taengah m'pae uh lamtah na thadueng lamloh kai hamla kapbaih pae uh.
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23Rhal kut lamloh kai n'loeih sak lamtah hlanghaeng kut lamloh kai n'lat uh,” ka ti noek a?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Kai n'thuinuet lamtah ka ngam bitni. Metla ka palang khaw kai he m'ming sak uh.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25Balae tih hlang dueng ol rhap rhap a cal? Nangmih lamloh a tluung ham khaw balae a tluung?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Olthui te tluung hamla na moeh uh nama? Ol khaw khohli bangla talsae mai pawn ni.
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27Cadah ham aisat hmulung na naan vetih na hui hamla na tael pah nim?
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28Tedae mulmet uh laeh, kai taengla mael uh. Nangmih maelhmai ah ka laithae nim?
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Mael uh laeh, dumlai la om uh boeh, mael uh laeh, koep mael uh laeh. Ka duengnah he a khuiah om.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30Ka lai dongah dumlai om nim? Ka dang loh talnah yakming pawt maco.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.