ایّوب 33
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1«لیکن‌ای ایوب، سخنان مرا استماع نما. و به تمامی کلام من گوش بگیر.
1Job, ka olthui hnatun dae lamtah ka ol boeih he hnakaeng thil laeh.
2اینک الان دهان خود را گشودم، و زبانم در کامم متکلم شد.
2Ka ka ong coeng he. Ka ka khuikah ka lai loh a thui.
3کلام من موافق راستی قلبم خواهدبود. و لبهایم به معرفت خالص تنطق خواهدنمود.
3Ka ol he ka lungbuei dueng lamkah tih ka hmuilai kah mingnah loh cimphan la a thui.
4روح خدا مرا آفریده، و نفخه قادرمطلق مرا زنده ساخته است.
4Pathen Mueihla loh kai n'saii tih Tlungthang kah hiil loh kai n'hing sak.
5اگر می‌توانی مرا جواب ده، و پیش روی من، کلام را ترتیب داده بایست.
5Kai thuung hamla na coeng mak atah tawn uh lamtah ka mikhmuh ah pai laeh.
6اینک من مثل تو از خدا هستم. و من نیز از گل سرشته شده‌ام.
6Pathen taengah kai he nang ka bangla ka om tih kai khaw dikpo lamkah ni m'pet.
7اینک هیبت من تو را نخواهدترسانید، و وقار من بر تو سنگین نخواهد شد.
7Kai he mueirhih moenih nang n'let sak mako. Ka kut long khaw nang n'nan thil mahpawh.
8«یقین در گوش من سخن گفتی و آواز کلام تو را شنیدم
8Tedae ka hna ah na thui tih olthui ol khaw ka yaak.
9که گفتی من زکی و بی‌تقصیر هستم. من پاک هستم و در من گناهی نیست.
9“Ka cil tih boekoek ka khueh moenih. Ka caih tih kai taengah thaesainah om moenih.
10اینک او علتها برمن می‌جوید. و مرا دشمن خودمی شمارد.
10Te cakhaw kai taengkah noihhainah a hmuh vaengah kai amah kah thunkha bangla a moeh.
11پایهایم را در کنده می‌گذارد و همه راههایم را مراقبت می‌نماید.
11Ka kho he hloong dongah a buen tih ka caehlong boeih a dawn,” na ti.
12هان در این امر توصادق نیستی. من تو را جواب می‌دهم، زیرا خدااز انسان بزرگتر است.
12Tedae na tang moenih he. Pathen he hlanghing lakah a len dongah nang te kan doo.
13چرا با او معارضه می‌نمایی، از این جهت که از همه اعمال خوداطلاع نمی دهد؟
13Balae tih amah te na ho. A ol te boeih n'doo moenih ta.
14زیرا خدا یک دفعه تکلم می‌کند، بلکه دو دفعه و انسان ملاحظه نمی نماید.
14Pathen loh pakhat la a thui dae a hmuhming pawt atah hnavoei la a thui.
15در خواب، در رویای شب، چون خواب سنگین بر انسان مستولی می‌شود، حینی که دربستر خود در خواب می‌باشد.
15Ih loh hlang a hnah vaengkah khoyin olphong mueimang ah khaw, thingkong dongkah a ngam vaengah khaw,
16آنگاه گوشهای انسان را می‌گشاید و تادیب ایشان را ختم می‌سازد.
16Hlang hna te a khui sak tih amih kah rhalrhingnah neh a daeng pah.
17تا انسان را از اعمالش برگرداند وتکبر را از مردمان بپوشاند.
17Hlang loh a khoboe lamkah a nong sak tih hlang lamkah koevoeinah a khuk pah.
18جان او را از حفره نگاه می‌دارد و حیات او را از هلاکت شمشیر.
18A hinglu te vaam khui lamloh, a hingnah te pumcumnah loh a paan khui lamkah a hoeptlang.
19بادرد در بستر خود سرزنش می‌یابد، و اضطراب دایمی در استخوانهای وی است.
19A thingkong dongah nganboh neh a tluung tih tuituknah loh a rhuhrhong boeih te phat a thuek pah.
20پس جان اونان را مکروه می‌دارد و نفس او خوراک لطیف را.
20A hingnah loh buh te khaw a hinglu loh hoehhamnah maeh khaw a lawt pah.
21گوشت او چنان فرسوده شد که دیده نمی شودو استخوانهای وی که دیده نمی شد برهنه گردیده است.
21A saa te caphoei cuk bangla mueihmuh ah a khah tih a rhuh a hmuh pawt khaw a ming sak.
22جان او به حفره نزدیک می‌شود و حیات او به هلاک کنندگان.
22A hinglu loh vaam khuila, a hingnah te aka duek rhoek taengla pawk.
23«اگر برای وی یکی به منزله هزار فرشته یامتوسطی باشد، تا آنچه را که برای انسان راست است به وی اعلان نماید،
23Anih kah duengnah te hlang taengah aka puen la thawngkhat lamkah pakhat ngawn tah amah taengah puencawn oldoe om khaming.
24آنگاه بر او ترحم نموده، خواهد گفت: او را از فرو رفتن به هاویه برهان، من کفاره‌ای پیدا نموده‌ام.
24Te dongah anih te a rhen mai vetih, 'Tlansum ka dang tih hlan kah aka suntla khui lamloh anih he doek laeh,’ ti mai koinih.
25گوشت او ازگوشت طفل لطیف تر خواهد شد. و به ایام جوانی خود خواهد برگشت.
25A saa te camoe bangla noe vetih a cacawn tue vaengkah bangla saibawn suidae.
26نزد خدا دعا کرده، او رامستجاب خواهد فرمود، و روی او را با شادمانی خواهد دید. و عدالت انسان را به او رد خواهدنمود.
26Pathen taengah a thangthui vanbangla anih te a moeithen ta. A maelhmai te tamlung neh a hmuh vaengah tah anih te hlanghing taengah duengnah neh a mael sak.
27پس در میان مردمان سرود خوانده، خواهد گفت: گناه کردم و راستی را منحرف ساختم، و مکافات آن به من نرسید.
27Hlang rhoek taengla a mae tih, “Ka tholh tih a thuem te a paihaeh sak dae kai taengah n'yook sak moenih.
28نفس مرا ازفرورفتن به هاویه فدیه داد، و جان من، نور رامشاهده می‌کند.
28Kamah hinglu, hinglu van tah hlan a paan khui lamloh a lat. Te dongah ka hingnah neh a hingnah loh vangnah te hmu saeh.
29اینک همه این چیزها را خدابه عمل می‌آورد، دو دفعه و سه دفعه با انسان.
29He boeih he Pathen loh hlang taengah voei nit voei thum a saii ne.
30تا جان او را از هلاکت برگرداند و او را از نورزندگان، منور سازد.
30Hlan khui lamkah a hinglu te hingnah khosae neh tue hamla a mael sak.
31ای ایوب متوجه شده، مرااستماع نما، و خاموش باش تا من سخن رانم.
31Job nang hnatung lamtah kai ol he hnatun. Hilphah lamtah kai loh kan thui eh.
32اگر سخنی داری به من جواب بده، متکلم شوزیرا می‌خواهم تو را مبری سازم.
32Kai nan thuung ham ol a om atah thui lah. Nang tang sak ham ka ngaih dongah ni.
33و اگر نه، تومرا بشنو. خاموش باش تا حکمت را به تو تعلیم دهم.»
33Kai taengkah he na hnatun pawt atah hilphah lamtah nang te cueihnah kan cang sak bitni,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.