ایّوب 37
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1«از این نیز دل می‌لرزد و از جای خودمتحرک می‌گردد.
1He dongah ka lungbuei lakueng tih a hmuen lamloh cungpet.
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمه‌ای را که از دهان وی صادر می‌شود،
2A ol dongkah khoponah te hnatun hnatun. A ka lamloh caitawknah thoeng.
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
3Vaan boeih hmuiah a hlah tih a vangnah loh diklai hmoi duela pawk.
4بعد از آن صدای غرش می‌کند و به آواز جلال خویش رعد می‌دهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
4A hnukkah a kawk ol khaw a hoemdamnah ol neh hum tih a ol a yaak vaengah rhaek uelh sak boeh.
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب می‌دهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل می‌آورد،
5Pathen loh a ol neh khobaerhambae a saii khungdaeng tih hum dae m'ming uh moenih.
6زیرابرف را می‌گوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
6Vuelsong neh khotlan khonal te, 'Diklai ah om saeh,’ a ti vaengah khotlan khonal khaw a sarhi tak.
7دست هر انسان را مختوم می‌سازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
7Amah kutngo hlang boeih ming sak ham hlang boeih kah kut te rhodaek a soei pah.
8آنگاه وحوش به ماوای خود می‌روند و در بیشه های خویش آرام می‌گیرند.
8Te vaengah mulhing khaw a khui la kun tih a khuisaek ah kho a sak.
9از برجهای جنوب گردباد می‌آید و ازبرجهای شمال برودت.
9Cangpalam te imkhui lamloh, khosik te tlangpuei lamloh ha thoeng.
10از نفخه خدا یخ بسته می‌شود و سطح آبها منجمد می‌گردد.
10Pathen kah hiil lamloh rhaelnu khaw a khueh tih tui daang mangdaeng mangtok la om.
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین می‌سازد و سحاب، برق خود را پراکنده می‌کند.
11Khomai te cingtui loh a rhih sak tih cingmai loh amah kah vangnah te a taekyak.
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب می‌شوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
12Te khaw diklai kah lunglai hman ah a uen boeih te saii hamla a niing, a niing dongah kuluk la a hil.
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
13Te te caitueng lam khaw, a khohmuen ham khaw, sitlohnah ham khaw a thoeng sak.
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
14Job, he he hnakaeng lah. Pai lamtah Pathen kah khobaerhambae he yakming lah.
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار می‌دهد وبرق، ابرهای خود را درخشان می‌سازد؟
15Te rhoek soah Pathen loh a khueh tih a cingmai kah vangnah a sae te na ming a?
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
16Poeknah rhuemtuet, mangvawt khomai a haainah te na ming a?
17که چگونه رختهای توگرم می‌شود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن می‌گردد.
17Tuithim loh khohmuen a mong sak vaengah na himbai te aka bae sak,
18آیا مثل او می‌توانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
18Hmaidan a hlawn bangla khomong a thah la amah taengah na nulh thai aya?
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا به‌سبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
19Amah taengah metla n'thui ham khaw kaimih tueng lah. Hmaisuep hmai ah n'tawn uh thai pawt oe.
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده می‌شود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
20Hlang loh a dolh hamla thui cakhaw ka thui bangla amah taengah a tae pa aya?
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
21Tahae ah khaw vangnah a hmuh uh moenih. A aa te khohli loh a yawn tih a caihcil hnukkah khomong dongah tueng.
22درخشندگی طلایی از شمال می‌آید و نزد خدا جلال مهیب است.
22Tlangpuei lamkah sui te mueithennah rhih om Pathen taengla pawk.
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بی‌انصافی نخواهد کرد.
23Tlungthang te thadueng a len dongah a tiktamnah m'hmuh lek moenih. Duengnah khaw a cungkuem dongah hlang a phaep moenih.
24لهذا مردمان از او می‌ترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
24Hlang rhoek loh amah te a rhih uh tangloeng dongah lungbuei aka cueih rhoek takuem khaw a sawt moenih,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.