Ijob 37
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.
1He dongah ka lungbuei lakueng tih a hmuen lamloh cungpet.
2Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.
2A ol dongkah khoponah te hnatun hnatun. A ka lamloh caitawknah thoeng.
3Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.
3Vaan boeih hmuiah a hlah tih a vangnah loh diklai hmoi duela pawk.
4Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.
4A hnukkah a kawk ol khaw a hoemdamnah ol neh hum tih a ol a yaak vaengah rhaek uelh sak boeh.
5Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.
5Pathen loh a ol neh khobaerhambae a saii khungdaeng tih hum dae m'ming uh moenih.
6Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.
6Vuelsong neh khotlan khonal te, 'Diklai ah om saeh,’ a ti vaengah khotlan khonal khaw a sarhi tak.
7Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.
7Amah kutngo hlang boeih ming sak ham hlang boeih kah kut te rhodaek a soei pah.
8La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.
8Te vaengah mulhing khaw a khui la kun tih a khuisaek ah kho a sak.
9El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.
9Cangpalam te imkhui lamloh, khosik te tlangpuei lamloh ha thoeng.
10De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.
10Pathen kah hiil lamloh rhaelnu khaw a khueh tih tui daang mangdaeng mangtok la om.
11La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.
11Khomai te cingtui loh a rhih sak tih cingmai loh amah kah vangnah te a taekyak.
12Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:
12Te khaw diklai kah lunglai hman ah a uen boeih te saii hamla a niing, a niing dongah kuluk la a hil.
13Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.
13Te te caitueng lam khaw, a khohmuen ham khaw, sitlohnah ham khaw a thoeng sak.
14Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.
14Job, he he hnakaeng lah. Pai lamtah Pathen kah khobaerhambae he yakming lah.
15Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?
15Te rhoek soah Pathen loh a khueh tih a cingmai kah vangnah a sae te na ming a?
16Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?
16Poeknah rhuemtuet, mangvawt khomai a haainah te na ming a?
17Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?
17Tuithim loh khohmuen a mong sak vaengah na himbai te aka bae sak,
18Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?
18Hmaidan a hlawn bangla khomong a thah la amah taengah na nulh thai aya?
19Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.
19Amah taengah metla n'thui ham khaw kaimih tueng lah. Hmaisuep hmai ah n'tawn uh thai pawt oe.
20Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.
20Hlang loh a dolh hamla thui cakhaw ka thui bangla amah taengah a tae pa aya?
21Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.
21Tahae ah khaw vangnah a hmuh uh moenih. A aa te khohli loh a yawn tih a caihcil hnukkah khomong dongah tueng.
22De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.
22Tlangpuei lamkah sui te mueithennah rhih om Pathen taengla pawk.
23La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.
23Tlungthang te thadueng a len dongah a tiktamnah m'hmuh lek moenih. Duengnah khaw a cungkuem dongah hlang a phaep moenih.
24Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.
24Hlang rhoek loh amah te a rhih uh tangloeng dongah lungbuei aka cueih rhoek takuem khaw a sawt moenih,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.