Ijob 8
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Kaj ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:
1Shuhi Bildad loh a doo tih,
2Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via buŝo estos kiel forta vento?
2“He he me hil nim na thui ve? Na ka kah ol tah khohli bangla khuet coeng.
3Ĉu Dio falsas la juĝon? Ĉu la Plejpotenculo falsas la justecon?
3Pathen loh tiktamnah he a khun sak tih Tlungthang loh duengnah te a khun sak mai a?
4Se viaj filoj pekis kontraŭ Li, Li forpuŝis ilin pro ilia malbonago.
4Na ca rhoek te anih taengah a tholh vaengah amih te amamih kah boekoek kut dongla a tueih.
5Se vi serĉas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,
5Namah loh Pathen te na toem tih Tlungthang te na hloep mak atah,
6Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta loĝejo.
6Na cil tih na thuem koinih nang yueng la haenghang vetih na duengnah rhamtlim te n'thuung pataeng pawn ni.
7Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.
7Na tongnah te a yiit om cakhaw na hmailong te muep rhoeng ni.
8Ĉar demandu la antaŭajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;
8Lamhma kah cadil taengah dawt laeh lamtah a napa rhoek khenah te soepsoei laeh.
9Ĉar ni estas de hieraŭ, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.
9Mamih loh n'hlaem paek kah long khaw m'ming uh moenih, mamih kah khohnin diklai dongkah mueihlip banghui ni.
10Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.
10Amih te na thuinuet pawt tih a, nang taengah a thui vetih amih kah lungbuei lamloh olthui te a khueh eh?
11Ĉu povas kreski kano sen malsekeco? Ĉu kreskas junko sen akvo?
11Nongtui pawt ah talik thawn tih tui om mueh ah capu rhoeng a?
12En tia okazo ĝi velksekiĝas pli frue ol ĉiu herbo, Kiam ĝi estas ankoraŭ en sia freŝeco, Kiam ĝi ankoraŭ ne estas detranĉita.
12Te te a duei pueng ah a hlaek pawt akhaw sulrham boeih hmai ah rhae coeng.
13Tiaj estas la vojoj de ĉiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,
13Pathen aka hnilh boeih kah caehlong neh lailak kah ngaiuepnah tah bing tangloeng.
14Kies fido dehakiĝas, Kaj kies espero estas araneaĵo.
14A uepnah neh a pangtungnah bumba im te khaw bawtboeng.
15Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos ĝin, sed ne povos sin teni.
15A im dongah hangdang dae pai thai pawh. Te te a kuel dae thoo pawh.
16Li estis verda antaŭ la suno, Kaj super lia ĝardeno etendiĝas liaj branĉoj;
16Anih te khosae li ah thingsup tih a dum ah a dawn sai.
17Amase plektiĝas liaj radikoj, Inter ŝtonoj ili tenas sin forte;
17A yung loh lungkuk dongah a ven tih lungto im te a hmuh.
18Sed kiam oni elŝiras lin el lia loko, Ĝi malkonfesas lin: Mi vin ne vidis.
18Te te a hmuen lamloh a phuk van vaengah, “Nang kam hmu moenih,” anih te a namnah.
19Tia estas la ĝojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.
19He he a longpuei kah omthennah coeng koinih laipi tloe lamloh a poe uh khaming.
20Vidu, Dio ne forpuŝas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.
20Pathen loh cuemthuek hnawt ngawn pawt tih thaehuet kut te a moem moenih.
21Li plenigos ankoraŭ vian buŝon per rido Kaj viajn lipojn per ĝojkrioj.
21Na ka dongah nueihbu neh na hmui dongah tamlung bae.
22Viaj malamantoj kovriĝos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.
22Na lunguet rhoek loh yahpohnah a bai uh vetih halang kah dap tah om mahpawh,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.