Ijob 8
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Kaj ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
2Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via buŝo estos kiel forta vento?
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
3Ĉu Dio falsas la juĝon? Ĉu la Plejpotenculo falsas la justecon?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
4Se viaj filoj pekis kontraŭ Li, Li forpuŝis ilin pro ilia malbonago.
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
5Se vi serĉas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
6Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta loĝejo.
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
7Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
8Ĉar demandu la antaŭajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
9Ĉar ni estas de hieraŭ, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
10Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
11Ĉu povas kreski kano sen malsekeco? Ĉu kreskas junko sen akvo?
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
12En tia okazo ĝi velksekiĝas pli frue ol ĉiu herbo, Kiam ĝi estas ankoraŭ en sia freŝeco, Kiam ĝi ankoraŭ ne estas detranĉita.
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
13Tiaj estas la vojoj de ĉiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
14Kies fido dehakiĝas, Kaj kies espero estas araneaĵo.
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
15Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos ĝin, sed ne povos sin teni.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
16Li estis verda antaŭ la suno, Kaj super lia ĝardeno etendiĝas liaj branĉoj;
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
17Amase plektiĝas liaj radikoj, Inter ŝtonoj ili tenas sin forte;
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
18Sed kiam oni elŝiras lin el lia loko, Ĝi malkonfesas lin: Mi vin ne vidis.
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
19Tia estas la ĝojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
20Vidu, Dio ne forpuŝas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
21Li plenigos ankoraŭ vian buŝon per rido Kaj viajn lipojn per ĝojkrioj.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
22Viaj malamantoj kovriĝos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.