Ijob 23

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Clementine Vulgate, 1598

1Ijob respondis kaj diris:

1Respondens autem Job, ait:

2Eĉ hodiaŭ mia parolado restas maldolĉa; Mia suferado estas pli peza, ol miaj ĝemoj.

2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.

3Ho, se mi scius, kiamaniere mi povas Lin trovi, Veni al Lia trono!

3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?

4Mi prezentus al Li juĝan aferon, Kaj mian buŝon mi plenigus per argumentoj.

4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:

5Mi ekscius la vortojn, kiujn Li respondus al mi; Mi komprenus, kion Li dirus al mi.

5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.

6Ĉu en la grandeco de Sia forto Li luktus kontraŭ mi? Ne, Li nur atentu min;

6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.

7Tiam pravulo procesus kun Li, Kaj mi liberiĝus por ĉiam de mia Juĝanto.

7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.

8Sed jen mi iras antaŭen, kaj Li tie ne estas; Mi iras malantaŭen, kaj mi Lin ne rimarkas;

8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.

9Se Li faras ion maldekstre, mi Lin ne trovas; Se Li kaŝas Sin dekstre, mi Lin ne vidas.

9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.

10Sed mian vojon Li konas; Se Li min elprovos, mi eliros kiel oro.

10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.

11Sur Lia irejo forte teniĝas mia piedo; Lian vojon mi konservis, kaj ne forkliniĝis.

11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.

12Mi ne deturnas min de la ordonoj de Liaj lipoj; Pli ol mian propran leĝon mi konservis la dirojn de Lia buŝo.

12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.

13Sed Li estas sola: kiu kontraŭstaros al Li? Kion Lia animo deziras, tion Li faras.

13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.

14Kio estas destinita por mi, tion Li plenumos; Kaj Li havas multe da similaj aferoj.

14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.

15Tial mi tremas antaŭ Lia vizaĝo, Mi primeditas, kaj mi timas Lin.

15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.

16Dio senkuraĝigis mian koron, Kaj la Plejpotenculo min konfuzis.

16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.

17Ĉar mi ne estas neniigita antaŭ la mallumo, Kaj antaŭ mia vizaĝo Li ne kovris la mallumon.

17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.