Ijob 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
2Ĉu Dion povas instrui homo? Ĉu povas Lin instrui eĉ saĝulo?
2[Numquid Deo potest comparari homo, etiam cum perfectæ fuerit scientiæ?
3Ĉu por la Plejpotenculo tio estas utila, se vi estas virta? Kaj ĉu Li havas profiton de tio, se via konduto estas pia?
3Quid prodest Deo, si justus fueris? aut quid ei confers, si immaculata fuerit via tua?
4Ĉu pro timo antaŭ vi Li disputos kun vi, Iros kun vi al juĝo?
4Numquid timens arguet te, et veniet tecum in judicium,
5Via malvirteco estas ja granda, Kaj viaj malbonagoj ne havas finon.
5et non propter malitiam tuam plurimam, et infinitas iniquitates tuas?
6Vi prenis de viaj fratoj garantiaĵon vane, De preskaŭ-nuduloj vi deprenis la vestojn;
6Abstulisti enim pignus fratrum tuorum sine causa, et nudos spoliasti vestibus.
7Al laculo vi ne donis akvon por trinki, Kaj al malsatulo vi rifuzis panon;
7Aquam lasso non dedisti, et esurienti subtraxisti panem.
8Per forta brako vi akiris teron, Kaj dank’ al eminenteco vi loĝis sur ĝi;
8In fortitudine brachii tui possidebas terram, et potentissimus obtinebas eam.
9Vidvinojn vi foririgis kun nenio, Kaj la brakojn de orfoj vi frakasis.
9Viduas dimisisti vacuas, et lacertos pupillorum comminuisti.
10Pro tio ĉirkaŭe de vi estas kaptiloj, Kaj subita teruro vin timigas.
10Propterea circumdatus es laqueis, et conturbat te formido subita.
11Aŭ pro mallumo vi nenion vidas, Kaj multego da akvo vin kovris?
11Et putabas te tenebras non visurum, et impetu aquarum inundantium non oppressum iri?
12Ĉu ne estas Dio tie alte en la ĉielo? Rigardu la stelojn, kiel alte ili estas.
12an non cogitas quod Deus excelsior cælo sit, et super stellarum verticem sublimetur?
13Kaj vi diras: Kion scias Dio? Ĉu Li povas juĝi en mallumo?
13Et dicis: Quid enim novit Deus? et quasi per caliginem judicat.
14La nuboj kovras Lin, kaj Li ne vidas; Kaj Li nur rondiras en la rondo de la ĉielo.
14Nubes latibulum ejus, nec nostra considerat, et circa cardines cæli perambulat.
15Ĉu vi konservas la vojon antikvan, Kiun iradis homoj malpiaj,
15Numquid semitam sæculorum custodire cupis, quam calcaverunt viri iniqui,
16Kiuj estis kaptitaj antaŭtempe, Kaj kies grundo disverŝiĝis kiel rivero,
16qui sublati sunt ante tempus suum, et fluvius subvertit fundamentum eorum?
17Kiuj parolis al Dio: Foriru de ni! Kion povas fari al ni la Plejpotenculo?
17Qui dicebant Deo: Recede a nobis: et quasi nihil posset facere Omnipotens, æstimabant eum,
18Kvankam Li plenigis iliajn domojn per bonaĵo. Sed la pensmaniero de malvirtuloj estas malproksima de mi.
18cum ille implesset domos eorum bonis: quorum sententia procul sit a me.
19La virtuloj vidos kaj ĝojos; La senkulpulo mokos ilin:
19Videbunt justi, et lætabuntur, et innocens subsannabit eos:
20Certe malaperis nia kontraŭulo, Kaj kio restis, tion ekstermis fajro.
20nonne succisa est erectio eorum? et reliquias eorum devoravit ignis?
21Interkonsentu do kun Li, kaj vi havos pacon; Per tio venos al vi bono.
21Acquiesce igitur ei, et habeto pacem, et per hæc habebis fructus optimos.
22Prenu el Lia buŝo instruon, Kaj metu Liajn vortojn en vian koron.
22Suscipe ex ore illius legem, et pone sermones ejus in corde tuo.
23Se vi revenos al la Plejpotenculo, vi estos konstruita; Forigu malpiaĵon el via tendo.
23Si reversus fueris ad Omnipotentem, ædificaberis, et longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo.
24Ĵetu en la polvon la multekostan metalon, Kaj la Ofiran oron sur la ŝtonojn de la torentoj;
24Dabit pro terra silicem, et pro silice torrentes aureos.
25Tiam la Plejpotenculo estos via oro kaj via brilanta arĝento;
25Eritque Omnipotens contra hostes tuos, et argentum coacervabitur tibi.
26Ĉar tiam vi havos vian plezuron en la Plejpotenculo, Kaj vi levos al Dio vian vizaĝon;
26Tunc super Omnipotentem deliciis afflues, et elevabis ad Deum faciem tuam.
27Vi preĝos al Li, kaj Li vin aŭskultos; Kaj viajn sanktajn promesojn vi plenumos;
27Rogabis eum, et exaudiet te, et vota tua reddes.
28Se vi ion decidos, ĝi plenumiĝos ĉe vi; Kaj super viaj vojoj brilos lumo.
28Decernes rem, et veniet tibi, et in viis tuis splendebit lumen.
29Ĉar tiujn, kiuj humiliĝis, Li altigos; Kaj kiu mallevas la okulojn, tiu estos savita.
29Qui enim humiliatus fuerit, erit in gloria, et qui inclinaverit oculos, ipse salvabitur.
30Ankaŭ tiun, kiu ne estis senkulpa, Li savos; Tia estos savita pro la pureco de viaj manoj.
30Salvabitur innocens: salvabitur autem in munditia manuum suarum.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.