ΙΩΒ 22
Septuagint (Greek Old Testament), second editionOriginal language
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Clementine Vulgate, 1598
1ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Ἐλιφὰζ ὁ Θαιμανίτης λέγει·
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
2πότερον οὐχὶ ὁ Κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην;
2[Numquid Deo potest comparari homo, etiam cum perfectæ fuerit scientiæ?
3τί γὰρ μέλει τῷ Κυρίῳ, ἐὰν σὺ ἦσθα τοῖς ἔργοις ἄμεμπτος; ἢ ὠφέλεια, ὅτι ἁπλώσεις τὴν ὁδόν σου;
3Quid prodest Deo, si justus fueris? aut quid ei confers, si immaculata fuerit via tua?
4ἦ λόγον σου ποιούμενος ἐλέγξει σε, καὶ συνεισελεύσεταί σοι εἰς κρίσιν;
4Numquid timens arguet te, et veniet tecum in judicium,
5πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστι πολλή, ἀναρίθμητοι δὲ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι;
5et non propter malitiam tuam plurimam, et infinitas iniquitates tuas?
6ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διακενῆς, ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου·
6Abstulisti enim pignus fratrum tuorum sine causa, et nudos spoliasti vestibus.
7οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας, ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν·
7Aquam lasso non dedisti, et esurienti subtraxisti panem.
8ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον, ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς.
8In fortitudine brachii tui possidebas terram, et potentissimus obtinebas eam.
9χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς, ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας.
9Viduas dimisisti vacuas, et lacertos pupillorum comminuisti.
10τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες, καὶ ἐσπούδασέ σε πόλεμος ἐξαίσιος.
10Propterea circumdatus es laqueis, et conturbat te formido subita.
11τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη, κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψε.
11Et putabas te tenebras non visurum, et impetu aquarum inundantium non oppressum iri?
12μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ; τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσε;
12an non cogitas quod Deus excelsior cælo sit, et super stellarum verticem sublimetur?
13καὶ εἶπας· τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός; ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρινεῖ;
13Et dicis: Quid enim novit Deus? et quasi per caliginem judicat.
14νεφέλη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὁραθήσεται καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύεται.
14Nubes latibulum ejus, nec nostra considerat, et circa cardines cæli perambulat.
15μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις, ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες δίκαιοι,
15Numquid semitam sæculorum custodire cupis, quam calcaverunt viri iniqui,
16οἳ συνελήφθησαν ἄωροι; ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν,
16qui sublati sunt ante tempus suum, et fluvius subvertit fundamentum eorum?
17οἱ λέγοντες· Κύριος τί ποιήσει ἡμῖν; ἢ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ Παντοκράτωρ;
17Qui dicebant Deo: Recede a nobis: et quasi nihil posset facere Omnipotens, æstimabant eum,
18ὃς δὲ ἐνέπλησε τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν, βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ᾿ αὐτοῦ.
18cum ille implesset domos eorum bonis: quorum sententia procul sit a me.
19ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν, ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν.
19Videbunt justi, et lætabuntur, et innocens subsannabit eos:
20εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν, καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ.
20nonne succisa est erectio eorum? et reliquias eorum devoravit ignis?
21γενοῦ δὴ σκληρός, ἐὰν ὑπομείνῃς· εἶτα ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς.
21Acquiesce igitur ei, et habeto pacem, et per hæc habebis fructus optimos.
22ἔκλαβε δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξηγορίαν καὶ ἀνάλαβε τὰ ρήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου.
22Suscipe ex ore illius legem, et pone sermones ejus in corde tuo.
23ἐὰν δὲ ἐπιστραφῇς καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι Κυρίου, πόρρω ἐποίησας ἀπὸ διαίτης σου ἄδικον.
23Si reversus fueris ad Omnipotentem, ædificaberis, et longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo.
24θήσῃ ἐπὶ χώματι ἐν πέτρᾳ καὶ ὡς πέτρα χειμάρρου Σωφίρ.
24Dabit pro terra silicem, et pro silice torrentes aureos.
25ἔσται οὖν σου ὁ Παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν, καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον.
25Eritque Omnipotens contra hostes tuos, et argentum coacervabitur tibi.
26εἶτα παρρησιασθήσῃ ἐναντίον Κυρίου ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἱλαρῶς·
26Tunc super Omnipotentem deliciis afflues, et elevabis ad Deum faciem tuam.
27εὐξαμένου δέ σου πρὸς αὐτὸν εἰσακούσεταί σου, δώσει δέ σοι ἀποδοῦναι τὰς εὐχάς·
27Rogabis eum, et exaudiet te, et vota tua reddes.
28ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης, ἐπὶ δὲ ὁδοῖς σου ἔσται φέγγος.
28Decernes rem, et veniet tibi, et in viis tuis splendebit lumen.
29ὅτι ἐταπείνωσας σεαυτόν, καὶ ἐρεῖς· ὑπερηφανεύσατο, καὶ κύφοντα ὀφθαλμοῖς σώσει.
29Qui enim humiliatus fuerit, erit in gloria, et qui inclinaverit oculos, ipse salvabitur.
30ρύσεται ἀθῷον, καὶ διασώθητι ἐν καθαραῖς χερσί σου.
30Salvabitur innocens: salvabitur autem in munditia manuum suarum.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.