Ijob 36
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:
1Addens quoque Eliu, hæc locutus est:
2Atendu ankoraŭ iom; mi montros al vi, Ĉar mi havas ankoraŭ kion paroli pro Dio.
2[Sustine me paululum, et indicabo tibi: adhuc enim habeo quod pro Deo loquar.
3Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.
3Repetam scientiam meam a principio, et operatorem meum probabo justum.
4Ĉar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaŭ vi.
4Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfecta scientia probabitur tibi.
5Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malŝatas; Li estas potenca per la forto de la koro.
5Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens:
6Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.
6sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit.
7Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun reĝoj sur trono Li sidigas ilin por ĉiam, Por ke ili estu altaj.
7Non auferet a justo oculos suos: et reges in solio collocat in perpetuum, et illi eriguntur.
8Kaj se ili estas ligitaj per ĉenoj, Malliberigitaj mizere per ŝnuroj,
8Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis,
9Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.
9indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerunt.
10Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.
10Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat: et loquetur, ut revertantur ab iniquitate.
11Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;
11Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria:
12Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.
12si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur in stultitia.
13La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;
13Simulatores et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt cum vincti fuerint.
14Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malĉastuloj.
14Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos.
15Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.
15Eripiet de angustia sua pauperem, et revelabit in tribulatione aurem ejus.
16Ankaŭ vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon ĉe via tablo, plena de grasaĵoj.
16Igitur salvabit te de ore angusto latissime, et non habente fundamentum subter se: requies autem mensæ tuæ erit plena pinguedine.
17Sed vi fariĝis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj juĝo tenas sin kune.
17Causa tua quasi impii judicata est: causam judiciumque recipies.
18Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elaĉeto ne deklinu vin.
18Non te ergo superet ira ut aliquem opprimas: nec multitudo donorum inclinet te.
19Ĉu Li atentos vian riĉecon? Ne, nek oron, nek forton aŭ potencon.
19Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine.
20Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.
20Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis.
21Gardu vin, ne kliniĝu al malpieco; Ĉar tion vi komencis pro la mizero.
21Cave ne declines ad iniquitatem: hanc enim cœpisti sequi post miseriam.
22Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?
22Ecce Deus excelsus in fortitudine sua, et nullus ei similis in legislatoribus.
23Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri: Vi agis maljuste?
23Quis poterit scrutari vias ejus? aut quis potest ei dicere: Operatus es iniquitatem?
24Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.
24Memento quod ignores opus ejus, de quo cecinerunt viri.
25Ĉiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.
25Omnes homines vident eum: unusquisque intuetur procul.
26Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.
26Ecce Deus magnus vincens scientiam nostram: numerus annorum ejus inæstimabilis.
27Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili verŝiĝas pluve el la nebulo;
27Qui aufert stillas pluviæ, et effundit imbres ad instar gurgitum,
28Verŝiĝas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.
28qui de nubibus fluunt quæ prætexunt cuncta desuper.
29Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapiŝojn de Sia tendo,
29Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum,
30Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.
30et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet.
31Ĉar per ili Li juĝas la popolojn Kaj donas ankaŭ manĝaĵon abunde.
31Per hæc enim judicat populos, et dat escas multis mortalibus.
32Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al ĝi aperi denove.
32In manibus abscondit lucem, et præcepit ei ut rursus adveniat.
33Antaŭdiras pri ĝi ĝia bruo, Kaj eĉ la brutaroj, kiam ĝi alproksimiĝas.
33Annuntiat de ea amico suo, quod possessio ejus sit, et ad eam possit ascendere.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.