Ijob 12
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Kaj Ijob respondis kaj diris:
1Respondens autem Job, dixit:
2Certe, vi solaj estas homoj, Kaj kun vi mortos la saĝo.
2[Ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia?
3Mi ankaŭ havas koron, kiel vi; Mi ne estas malpli valora ol vi; Kiu ne povas paroli tiele?
3Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum; quis enim hæc quæ nostis ignorat?
4Mi fariĝis mokataĵo por mia amiko, Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis aŭskultata; Virtulo kaj senkulpulo fariĝis mokataĵo;
4Qui deridetur ab amico suo, sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum: deridetur enim justi simplicitas.
5Malestimata lucerneto li estas antaŭ la pensoj de feliĉuloj, Pretigita por migrantoj.
5Lampas contempta apud cogitationes divitum parata ad tempus statutum.
6Bonstataj estas la tendoj de rabistoj, Kaj sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio, Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.
6Abundant tabernacula prædonum, et audacter provocant Deum, cum ipse dederit omnia in manus eorum.
7Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin; La birdojn de la ĉielo, kaj ili diros al vi;
7Nimirum interroga jumenta, et docebunt te; et volatilia cæli, et indicabunt tibi.
8Aŭ parolu kun la tero, kaj ĝi klarigos al vi; Kaj rakontos al vi la fiŝoj de la maro.
8Loquere terræ, et respondebit tibi, et narrabunt pisces maris.
9Kiu ne ekscius el ĉio ĉi tio, Ke la mano de la Eternulo tion faris,
9Quis ignorat quod omnia hæc manus Domini fecerit?
10De Tiu, en kies mano estas la animo de ĉio vivanta Kaj la spirito de ĉiu homa karno?
10In cujus manu anima omnis viventis, et spiritus universæ carnis hominis.
11La orelo esploras ja la parolon, Kaj la palato gustumas al si la manĝaĵon.
11Nonne auris verba dijudicat? et fauces comedentis, saporem?
12La maljunuloj posedas saĝon, Kaj la grandaĝuloj kompetentecon.
12In antiquis est sapientia, et in multo tempore prudentia.
13Ĉe Li estas la saĝo kaj la forto; Ĉe Li estas konsilo kaj kompetenteco.
13Apud ipsum est sapientia et fortitudo; ipse habet consilium et intelligentiam.
14Kion Li detruas, tio ne rekonstruiĝas; Kiun Li enŝlosos, tiu ne liberiĝos.
14Si destruxerit, nemo est qui ædificet; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat.
15Kiam Li digas la akvon, ĝi elsekiĝas; Kiam Li fluigas ĝin, ĝi renversas la teron.
15Si continuerit aquas, omnia siccabuntur; et si emiserit eas, subvertent terram.
16Ĉe Li estas potenco kaj forto; Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.
16Apud ipsum est fortitudo et sapientia; ipse novit et decipientem, et eum qui decipitur.
17Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn, Kaj la juĝistojn Li faras malsaĝaj.
17Adducit consiliarios in stultum finem, et judices in stuporem.
18La ligilojn de reĝoj Li malligas, Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.
18Balteum regum dissolvit, et præcingit fune renes eorum.
19Li erarvagigas la pastrojn Kaj faligas la potenculojn.
19Ducit sacerdotes inglorios, et optimates supplantat:
20Li mutigas la lipojn de fidinduloj Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.
20commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens.
21Li verŝas honton sur eminentulojn Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.
21Effundit despectionem super principes, eos qui oppressi fuerant relevans.
22Li malkovras profundaĵon el meze de mallumo, Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.
22Qui revelat profunda de tenebris, et producit in lucem umbram mortis.
23Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin, Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.
23Qui multiplicat gentes, et perdit eas, et subversas in integrum restituit.
24Li senkuraĝigas la ĉefojn de la popolo de la lando Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;
24Qui immutat cor principum populi terræ, et decipit eos ut frustra incedant per invium:
25Ili palpas en mallumo, en senlumeco; Kaj Li ŝanceliĝigas ilin kiel ebriuloj.
25palpabunt quasi in tenebris, et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.