Ijob 12
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Kaj Ijob respondis kaj diris:
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
2Certe, vi solaj estas homoj, Kaj kun vi mortos la saĝo.
2Ciertamente que vosotros sois el pueblo; y con vosotros morirá la sabiduría.
3Mi ankaŭ havas koron, kiel vi; Mi ne estas malpli valora ol vi; Kiu ne povas paroli tiele?
3También tengo yo seso como vosotros; no soy yo menos que vosotros: ¿y quién habrá que no pueda decir otro tanto?
4Mi fariĝis mokataĵo por mia amiko, Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis aŭskultata; Virtulo kaj senkulpulo fariĝis mokataĵo;
4Yo soy uno de quien su amigo se mofa, que invoca á Dios, y él le responde: con todo, el justo y perfecto es escarnecido.
5Malestimata lucerneto li estas antaŭ la pensoj de feliĉuloj, Pretigita por migrantoj.
5Aquel cuyos pies van á resbalar, es como una lámpara despreciada de aquel que está á sus anchuras.
6Bonstataj estas la tendoj de rabistoj, Kaj sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio, Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.
6Prosperan las tiendas de los ladrones, y los que provocan á Dios viven seguros; en cuyas manos él ha puesto cuanto tienen .
7Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin; La birdojn de la ĉielo, kaj ili diros al vi;
7Y en efecto, pregunta ahora á las bestias, que ellas te enseñarán; y á las aves de los cielos, que ellas te lo mostrarán:
8Aŭ parolu kun la tero, kaj ĝi klarigos al vi; Kaj rakontos al vi la fiŝoj de la maro.
8O habla á la tierra, que ella te enseñará; los peces de la mar te lo declararán también.
9Kiu ne ekscius el ĉio ĉi tio, Ke la mano de la Eternulo tion faris,
9¿Qué cosa de todas estas no entiende que la mano de Jehová la hizo?
10De Tiu, en kies mano estas la animo de ĉio vivanta Kaj la spirito de ĉiu homa karno?
10En su mano está el alma de todo viviente, y el espíritu de toda carne humana.
11La orelo esploras ja la parolon, Kaj la palato gustumas al si la manĝaĵon.
11Ciertamente el oído distingue las palabras, y el paladar gusta las viandas.
12La maljunuloj posedas saĝon, Kaj la grandaĝuloj kompetentecon.
12En los viejos está la ciencia, y en la larga edad la inteligencia.
13Ĉe Li estas la saĝo kaj la forto; Ĉe Li estas konsilo kaj kompetenteco.
13Con Dios está la sabiduría y la fortaleza; suyo es el consejo y la inteligencia.
14Kion Li detruas, tio ne rekonstruiĝas; Kiun Li enŝlosos, tiu ne liberiĝos.
14He aquí, él derribará, y no será edificado: encerrará al hombre, y no habrá quien le abra.
15Kiam Li digas la akvon, ĝi elsekiĝas; Kiam Li fluigas ĝin, ĝi renversas la teron.
15He aquí, él detendrá las aguas, y se secarán; él las enviará, y destruirán la tierra.
16Ĉe Li estas potenco kaj forto; Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.
16Con él está la fortaleza y la existencia; suyo es el que yerra, y el que hace errar.
17Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn, Kaj la juĝistojn Li faras malsaĝaj.
17El hace andar á los consejeros desnudos de consejo , y hace enloquecer á los jueces.
18La ligilojn de reĝoj Li malligas, Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.
18El suelta la atadura de los tiranos, y ata el cinto á sus lomos.
19Li erarvagigas la pastrojn Kaj faligas la potenculojn.
19El lleva despojados á los príncipes, y trastorna á los poderosos.
20Li mutigas la lipojn de fidinduloj Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.
20El impide el labio á los que dicen verdad, y quita á los ancianos el consejo.
21Li verŝas honton sur eminentulojn Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.
21El derrama menosprecio sobre los príncipes, y enflaquece la fuerza de los esforzados.
22Li malkovras profundaĵon el meze de mallumo, Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.
22El descubre las profundidades de las tinieblas, y saca á luz la sombra de muerte.
23Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin, Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.
23El multiplica las gentes, y él las destruye: él esparce las gentes, y las torna á recoger.
24Li senkuraĝigas la ĉefojn de la popolo de la lando Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;
24El quita el seso de las cabezas del pueblo de la tierra, y háceles que se pierdan vagueando sin camino:
25Ili palpas en mallumo, en senlumeco; Kaj Li ŝanceliĝigas ilin kiel ebriuloj.
25Van á tientas como en tinieblas y sin luz, y los hace errar como borrachos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.