Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1Y VOLVIÓ Job á tomar su propósito, y dijo:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2¡Quién me tornase como en los meses pasados, como en los días que Dios me guardaba,
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3Cuando hacía resplandecer su candela sobre mi cabeza, á la luz de la cual yo caminaba en la oscuridad;
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4Como fué en los días de mi mocedad, cuando el secreto de Dios estaba en mi tienda;
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5Cuando aun el Omnipotente estaba conmigo, y mis hijos alrededor de mí;
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6Cuando lavaba yo mis caminos con manteca, y la piedra me derramaba ríos de aceite!
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7Cuando salía á la puerta á juicio, y en la plaza hacía preparar mi asiento,
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8Los mozos me veían, y se escondían; y los viejos se levantaban, y estaban en pie;
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9Los príncipes detenían sus palabras, ponían la mano sobre su boca;
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10La voz de los principales se ocultaba, y su lengua se pegaba á su paladar:
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11Cuando los oídos que me oían, me llamaban bienaventurado, y los ojos que me veían, me daban testimonio:
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12Porque libraba al pobre que gritaba, y al huérfano que carecía de ayudador.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13La bendición del que se iba á perder venía sobre mí; y al corazón de la viuda daba alegría.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14Vestíame de justicia, y ella me vestía como un manto; y mi toca era juicio.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15Yo era ojos al ciego, y pies al cojo.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16A los menesterosos era padre; y de la causa que no entendía, me informaba con diligencia:
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17Y quebraba los colmillos del inicuo, y de sus dientes hacía soltar la presa.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18Y decía yo: En mi nido moriré, y como arena multiplicaré días.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19Mi raíz estaba abierta junto á las aguas, y en mis ramas permanecía el rocío.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20Mi honra se renovaba en mí, y mi arco se corroboraba en mi mano.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21Oíanme, y esperaban; y callaban á mi consejo.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22Tras mi palabra no replicaban, y mi razón destilaba sobre ellos.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Y esperábanme como á la lluvia, y abrían su boca como á la lluvia tardía.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Si me reía con ellos, no lo creían: y no abatían la luz de mi rostro.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25Calificaba yo el camino de ellos, y sentábame en cabecera; y moraba como rey en el ejército, como el que consuela llorosos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.