Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.