Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1Ještě dále Job vedl řeč svou, a řekl:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2Ó bych byl jako za časů předešlých, za dnů, v nichž mne Bůh zachovával,
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3Dokudž svítil svící svou nad hlavou mou, při jehož světle chodíval jsem v temnostech,
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4Tak jako jsem byl za dnů mladosti své, dokudž přívětivost Boží byla v stanu mém,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5Dokudž ještě Všemohoucí byl se mnou, a všudy vůkol mne dítky mé,
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6Když šlepěje mé máslem oplývaly, a skála vylévala mi prameny oleje,
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7Když jsem vycházel k bráně skrze město, a na ulici strojíval sobě stolici svou.
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8Jakž mne spatřovali mládenci, skrývali se, starci pak povstávali a stáli.
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9Knížata choulili se v řečech, anobrž ruku kladli na ústa svá.
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10Hlas vývod se tratil, a jazyk jejich lnul k dásním jejich.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11Nebo ucho slyše, blahoslavilo mne, a oko vida, posvědčovalo mi,
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12Že vysvobozuji chudého volajícího, a sirotka, i toho, kterýž nemá spomocníka.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13Požehnání hynoucího přicházelo na mne, a srdce vdovy k plésání jsem vzbuzoval.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14V spravedlnost jsem se obláčel, a ona ozdobovala mne; jako plášť a koruna byl soud můj.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15Místo očí býval jsem slepému, a místo noh kulhavému.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16Byl jsem otcem nuzných, a na při, jíž jsem nebyl povědom, vyptával jsem se.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17A tak vylamoval jsem třenovní zuby nešlechetníka, a z zubů jeho vyrážel jsem loupež.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18A protož jsem říkal: V hnízdě svém umru, a jako písek rozmnožím dny.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19Kořen můj rozloží se při vodách, a rosa nocovati bude na ratolestech mých.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20Sláva má mladnouti bude při mně, a lučiště mé v ruce mé obnovovati se.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21Poslouchajíce, čekali na mne, a přestávali na radě mé.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22Po slovu mém nic neměnili, tak na ně dštila řeč má.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Nebo očekávali mne jako deště, a ústa svá otvírali jako k přívalu žádostivému.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Žertoval-li jsem s nimi, nevěřili; pročež u vážnosti mne míti neoblevovali.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25Přišel-li jsem kdy k nim, sedal jsem na předním místě, a tak bydlil jsem jako král v vojště, když smutných potěšuje.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.