Ijob 21
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Ijob respondis kaj diris:
1A odpovídaje Job, řekl:
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
2Poslouchejte pilně řeči mé, a bude mi to za potěšení od vás.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
3Postrpte mne, abych i já mluvil, a když odmluvím, posmívejž se.
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
4Zdaliž já před člověkem naříkám? A poněvadž jest proč, jakž nemá býti ssoužen duch můj?
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
5Pohleďte na mne, a užasněte se, a položte prst na ústa.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
6Ano já sám, když rozvažuji své bídy, tedy se děsím, a spopadá tělo mé hrůza.
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
7Proč bezbožní živi jsou, k věku starému přicházejí, též i bohatnou?
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
8Símě jejich stálé jest před oblíčejem jejich s nimi, a rodina jejich před očima jejich.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
9Domové jejich bezpečni jsou před strachem, aniž metla Boží na nich.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
10Býk jejich připouštín bývá, ale ne na prázdno; kráva jejich rodí, a nepotracuje plodu.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
11Vypouštějí jako stádo maličké své, a synové jejich poskakují.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
12Povyšují hlasu při bubnu a harfě, a veselí se k zvuku muziky.
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
13Tráví v štěstí dny své, a v okamžení do hrobu sstupují.
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
14Kteříž říkají Bohu silnému: Odejdi od nás, nebo známosti cest tvých neoblibujeme.
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
15Kdo jest Všemohoucí, abychom sloužili jemu? A jaký toho zisk, že bychom se modlili jemu?
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
16Ale pohleď, že není v moci jejich štěstí jejich, pročež rada bezbožných vzdálena jest ode mne.
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
17Èasto-liž svíce bezbožných hasne? Přichází-liž na ně bída jejich? Poděluje-liž je bolestmi Bůh v hněvě svém?
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
18Bývají-liž jako plevy před větrem, a jako drtiny, kteréž zachvacuje vicher?
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
19Odkládá-liž Bůh synům bezbožníka nepravost jeho? Odplacuje-liž jemu tak, aby to znáti mohl,
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
20A aby viděly oči jeho neštěstí jeho, a prchlivost Všemohoucího že by pil?
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
21O dům pak jeho po něm jaká jest péče jeho, když počet měsíců jeho bude umenšen?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
22Zdali Boha silného kdo učiti bude umění, kterýž sám vysokosti soudí?
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
23Tento umírá v síle dokonalosti své, všelijak bezpečný a pokojný.
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
24Prsy jeho plné jsou mléka, a mozk kostí jeho svlažován bývá.
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
25Jiný pak umírá v hořkosti ducha, kterýž nikdy nejídal s potěšením.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
26Jednostejně v prachu lehnou, a červy se rozlezou.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
27Aj, známť myšlení vaše, a chytrosti, kteréž proti mně neprávě vymýšlíte.
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
28Nebo pravíte: Kde jest dům urozeného? A kde stánek příbytků bezbožných?
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
29Což jste se netázali jdoucích cestou? Zkušení-liž aspoň jejich nepovolíte,
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
30Že v den neštěstí ochranu mívá bezbožný, v den, pravím, rozhněvání přistřín bývá?
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
31Kdo jemu oznámí zjevně cestu jeho? Aneb za to, co činil, kdo jemu odplatí?
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
32A však i on k hrobu vyprovozen bude, a tam zůstane.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
33Sladnou jemu hrudy údolí, nadto za sebou všecky lidi táhne, těch pak, kteříž ho předešli, není počtu.
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
34Hle, jak vy mne marně troštujete, nebo v odpovědech vašich nezůstává než faleš.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.