Ijob 21
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ijob respondis kaj diris:
1І відказав Йов і промовив:
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
2Вислухайте ж уважно й мою річ, а се буде моя потїха від вас.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
3Потерпіть менї, а я буду говорити; а тодї вже, як виговорюсь, насьмівайтесь.
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
4Чи то ж до чоловіка вимірена бесїда моя? та й як менї не впадати духом?
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
5Гляньте на мене й вжахнїтесь, та затулїть пальцем уста ваші.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
6Я тілько спогадаю, а вже здрогаюсь, і страх обгортає тїло моє.
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
7Чим воно дїєсь, що ледачі живуть, доживають старостї, та й силами здорові?
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
8Дїти їх вкупі з ними перед лицем їх, та й внуки їх перед очима в їх.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
9Доми їх безпечні від страху, і нема бича Божого над ними.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
10Бик їх заплоднює й не знемогає, корова їх починає й не скидає.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
11Стадом випускають вони малечу свою, й дїти їх скачуть.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
12Висьпівують під бубон і цитру, та веселяться, граючи в сопілку;
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
13Вони проводять днї свої в щастю, й в хвилцї (без муки) сходять у глибину (земну).
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
14А між тим вони говорять Богу: йди геть від нас, не хочемо знати доріг (законів) твоїх!
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
15Хто такий Вседержитель, щоб нам йому служити? Що з того за користь, до його молитись?
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
16Бачиш, щастє їх не з їх рук. — Та рада безбожних нехай буде далека від мене!
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
17Або може часто гасне у беззаконних сьвітич, і находить на них біда; чи часто дає він (Бог) на їх пай муки в гнїву свойму?
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
18Вони ж повинні б бути, наче та солімка перед вітром, наче полова, гонена вихром!
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
19(Скажеш:) Бог держить дїтям його нещастє його. — (Нї,) Нехай він відплатить йому самому, щоб він те знав.
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
20Нехай би його таки очі побачили горе своє, й нехай би він самий пив із гнїву Вседержителя.
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
21Бо й яка ж йому жура про дом свій після нього, як місяцїв його лїк закінчився?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
22Але чи ж то нам Бога вчити мудростї, коли він судить і тих, що горі (в небі)?
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
23Один умірає в повнотї сил своїх, в повному спокої та мирі;
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
24Нутро його повне товщі, а костї в його, неначе напоєні шпігом.
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
25Другий же вмірає в гіркостї душі, не дознавши добра.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
26А таки вони вкупі лежати муть в землї, й черви покриють їх.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
27Знаю я, які в вас думки та хитрощі, що проти мене сплїтаєте.
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
28Ви скажете: Де дом князя, а де шатро, що в йому жили проступники?
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
29Хиба ж ви не питали в тих, що в дорозї бували, та й не знаєте їх постерігань?
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
30Що в день біди лиходїй щаджен буває, а в день гнїву одводиться набік?
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
31Хто ж поставить йому перед очі путь його, й хто відплатить йому за те, що він коїв?
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
32Кладовище для його — глибокі гроби; за ним ійде товпа людей, а тим, що йдуть, провожаючи його, навперід його, нема й лїку.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
33Як же се хочете ви розважити мене пустим? В вашій розвазї одна тільки лож.
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
no verse 34 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.