Ijob 16
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ijob respondis kaj diris:
1І відповів Йов і сказав:
2Mi aŭdis multe da similaj aferoj; Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.
2Чув я доволї такого; гіркі з вас усїх потїшителї!
3Ĉu estos fino al la ventaj vortoj? Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?
3Чи ти скінчиш вітряну твою мову? і що спонукало тебе таке говорити?
4Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi. Se vi estus sur mia loko, Mi konsolus vin per vortoj Kaj balancus pri vi mian kapon.
4Вмів би й я так, як ви, говорити, як би душа ваша була на місцї душі моєї; й я узброївся б на вас словами й кивав би над вами головою моєю;
5Mi fortigus vin per mia buŝo Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.
5Додавав би вам відваги язиком моїм, і рушаннєм губ потїшав би вас.
6Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos; Se mi ĉesos, kio foriros de mi?
6Та чи я говорю, — не втихає мій смуток; чи перестаю, — він не покидає мене.
7Sed nun Li lacigis min, Li detruis mian tutan esencon.
7Бо він отсе вичерпав мене. Ти (Боже) спустошив всю семю мою.
8Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto; Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.
8Ти покрив мене морщинами в сьвідоцтво проти мене; знеможілість моя встає проти мене, винуватить мене прилюдно.
9Lia kolero disŝiras; Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn; Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.
9Гнїв його розриває мене й лютує проти мене, скрегоче на мене зубами своїми; ворогом зиркає на мене очима своїми.
10Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn; Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.
10Роззявили на мене пащі свої; ругаючись, бють мене по щоках; всї змовились на мене.
11Dio transdonis min al maljustulo, Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.
11Бог віддав мене беззаконникові, й в руки безбожникам кинув мене.
12Mi estis trankvila; sed Li frakasis min, Li kaptis min je la kolo, disbatis min, Kaj Li faris min por Si celo.
12Жив я спокоєн собі, а він потряс мене; взяв мене за шию та побив мене й поставив за цїль собі.
13Liaj pafistoj min ĉirkaŭis; Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas, Li elverŝas sur la teron mian galon.
13Стріли його оточили кругом мене; він сїче нутро моє без пощади, й пролив на землю жовч мою;
14Li faras en mi breĉon post breĉo, Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.
14Пробиває в менї пролом за проломом, пре на мене, як велитень-воїн.
15Sakaĵon mi kudris sur mian korpon, Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.
15Веретище сшив я на тїло моє, й в порох занурив голову мою.
16Mia vizaĝo ŝvelis de plorado, Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;
16Вид мій почервонїв від плачу, а на віях моїх тїнь смертна, —
17Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj, Kaj mia preĝo estas pura.
17Хоч нема кривди на руках моїх, та й молитва моя чиста.
18Ho tero, ne kovru mian sangon, Kaj mia kriado ne trovu haltejon.
18Земле, не закривай крови моєї, й нехай не буде (в тобі) місця жалісному кликові мойму!
19Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto, Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.
19Та оце сьвідок мій на небесах, і на висотах заступник мій.
20Parolistoj estas por mi miaj amikoj; Sed mia okulo larmas al Dio,
20Многомовні други мої! До Бога проливає сльози око моє.
21Ke Li decidu inter homo kaj Dio, Inter homo kaj lia amiko.
21О, коби то міг чоловік правуватись з Богом, як син людський з ближним своїм!
22Ĉar la nombro de la jaroj pasos, Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.
22Та вже доходить мій вік до кінця, й я відходжу в дорогу, якою не вертають.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.