Ijob 16
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ijob respondis kaj diris:
1پس ایوب در جواب گفت:
2Mi aŭdis multe da similaj aferoj; Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.
2«بسیارچیزها مثل این شنیدم. تسلی دهندگان مزاحم همه شما هستید.
3Ĉu estos fino al la ventaj vortoj? Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?
3آیا سخنان باطل راانتها نخواهد شد؟ و کیست که تو را به جواب دادن تحریک میکند؟
4Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi. Se vi estus sur mia loko, Mi konsolus vin per vortoj Kaj balancus pri vi mian kapon.
4من نیز مثل شمامی توانستم بگویم، اگر جان شما در جای جان من میبود، و سخنها به ضد شما ترتیب دهم، و سرخود را بر شما بجنبانم،
5Mi fortigus vin per mia buŝo Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.
5لیکن شما را به دهان خود تقویت میدادم و تسلی لبهایم غم شما رارفع مینمود.
6Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos; Se mi ĉesos, kio foriros de mi?
6«اگر من سخن گویم، غم من رفع نمی گردد؛ واگر ساکت شوم مرا چه راحت حاصل میشود؟
7Sed nun Li lacigis min, Li detruis mian tutan esencon.
7لیکن الان او مرا خسته نموده است. تو تمامی جماعت مرا ویران ساختهای.
8Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto; Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.
8مرا سخت گرفتی و این بر من شاهد شده است. و لاغری من به ضدمن برخاسته، روبرویم شهادت میدهد.
9Lia kolero disŝiras; Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn; Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.
9در غضب خود مرا دریده و بر من جفا نموده است. دندانهایش را بر من افشرده و مثل دشمنم چشمان خود را بر من تیز کرده است.
10Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn; Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.
10دهان خود را بر من گشودهاند، بر رخسار من به استحقارزدهاند، به ضد من با هم اجتماع نمودهاند.
11Dio transdonis min al maljustulo, Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.
11خدامرا بهدست ظالمان تسلیم نموده، و مرا بهدست شریران افکنده است.
12Mi estis trankvila; sed Li frakasis min, Li kaptis min je la kolo, disbatis min, Kaj Li faris min por Si celo.
12چون در راحت بودم مراپاره پاره کرده است، و گردن مرا گرفته، مرا خردکرده، و مرا برای هدف خود نصب نموده است.
13Liaj pafistoj min ĉirkaŭis; Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas, Li elverŝas sur la teron mian galon.
13تیرهایش مرا احاطه کرد. گرده هایم را پاره میکند و شفقت نمی نماید. و زهره مرا به زمین میریزد.
14Li faras en mi breĉon post breĉo, Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.
14مرا زخم بر زخم، مجروح میسازد ومثل جبار، بر من حمله میآورد.
15Sakaĵon mi kudris sur mian korpon, Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.
15بر پوست خود پلاس دوختهام، و شاخ خود را در خاک خوار نمودهام.
16Mia vizaĝo ŝvelis de plorado, Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;
16روی من از گریستن سرخ شده است، و بر مژگانم سایه موت است.
17Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj, Kaj mia preĝo estas pura.
17اگرچه هیچ بیانصافی در دست من نیست، و دعای من پاک است.
18Ho tero, ne kovru mian sangon, Kaj mia kriado ne trovu haltejon.
18ای زمین خون مرا مپوشان، واستغاثه مرا آرام نباشد.
19Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto, Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.
19اینک الان نیز شاهد من در آسمان است، و گواه من در اعلی علیین.
20Parolistoj estas por mi miaj amikoj; Sed mia okulo larmas al Dio,
20دوستانم مرا استهزا میکنند، لیکن چشمانم نزد خدا اشک میریزد.
21Ke Li decidu inter homo kaj Dio, Inter homo kaj lia amiko.
21و آیا برای انسان نزدخدا محاجه میکند، مثل بنی آدم که برای همسایه خود مینماید؟
22Ĉar la nombro de la jaroj pasos, Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.
22زیرا سالهای اندک سپری میشود، پس به راهی که برنمی گردم، خواهم رفت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.