Job 16
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Respondens autem Job, dixit:
1پس ایوب در جواب گفت:
2[Audivi frequenter talia: consolatores onerosi omnes vos estis.
2«بسیارچیزها مثل این شنیدم. تسلی دهندگان مزاحم همه شما هستید.
3Numquid habebunt finem verba ventosa? aut aliquid tibi molestum est, si loquaris?
3آیا سخنان باطل راانتها نخواهد شد؟ و کیست که تو را به جواب دادن تحریک می‌کند؟
4Poteram et ego similia vestri loqui, atque utinam esset anima vestra pro anima mea:
4من نیز مثل شمامی توانستم بگویم، اگر جان شما در جای جان من می‌بود، و سخنها به ضد شما ترتیب دهم، و سرخود را بر شما بجنبانم،
5consolarer et ego vos sermonibus, et moverem caput meum super vos;
5لیکن شما را به دهان خود تقویت می‌دادم و تسلی لبهایم غم شما رارفع می‌نمود.
6roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis.
6«اگر من سخن گویم، غم من رفع نمی گردد؛ واگر ساکت شوم مرا چه راحت حاصل می‌شود؟
7Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.
7لیکن الان او مرا خسته نموده است. تو تمامی جماعت مرا ویران ساخته‌ای.
8Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.
8مرا سخت گرفتی و این بر من شاهد شده است. و لاغری من به ضدمن برخاسته، روبرویم شهادت می‌دهد.
9Rugæ meæ testimonium dicunt contra me, et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.
9در غضب خود مرا دریده و بر من جفا نموده است. دندانهایش را بر من افشرده و مثل دشمنم چشمان خود را بر من تیز کرده است.
10Collegit furorem suum in me, et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis: hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.
10دهان خود را بر من گشوده‌اند، بر رخسار من به استحقارزده‌اند، به ضد من با هم اجتماع نموده‌اند.
11Aperuerunt super me ora sua, et exprobrantes percusserunt maxillam meam: satiati sunt pœnis meis.
11خدامرا به‌دست ظالمان تسلیم نموده، و مرا به‌دست شریران افکنده است.
12Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me tradidit.
12چون در راحت بودم مراپاره پاره کرده است، و گردن مرا گرفته، مرا خردکرده، و مرا برای هدف خود نصب نموده است.
13Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum: tenuit cervicem meam, confregit me, et posuit me sibi quasi in signum.
13تیرهایش مرا احاطه کرد. گرده هایم را پاره می‌کند و شفقت نمی نماید. و زهره مرا به زمین می‌ریزد.
14Circumdedit me lanceis suis; convulneravit lumbos meos: non pepercit, et effudit in terra viscera mea.
14مرا زخم بر زخم، مجروح می‌سازد ومثل جبار، بر من حمله می‌آورد.
15Concidit me vulnere super vulnus: irruit in me quasi gigas.
15بر پوست خود پلاس دوخته‌ام، و شاخ خود را در خاک خوار نموده‌ام.
16Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam.
16روی من از گریستن سرخ شده است، و بر مژگانم سایه موت است.
17Facies mea intumuit a fletu, et palpebræ meæ caligaverunt.
17اگر‌چه هیچ بی‌انصافی در دست من نیست، و دعای من پاک است.
18Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ, cum haberem mundas ad Deum preces.
18ای زمین خون مرا مپوشان، واستغاثه مرا آرام نباشد.
19Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus:
19اینک الان نیز شاهد من در آسمان است، و گواه من در اعلی علیین.
20ecce enim in cælo testis meus, et conscius meus in excelsis.
20دوستانم مرا استهزا می‌کنند، لیکن چشمانم نزد خدا اشک می‌ریزد.
21Verbosi amici mei: ad Deum stillat oculus meus:
21و آیا برای انسان نزدخدا محاجه می‌کند، مثل بنی آدم که برای همسایه خود می‌نماید؟
22atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.
22زیرا سالهای اندک سپری می‌شود، پس به راهی که برنمی گردم، خواهم رفت.
23Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo.]
no verse 23 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.