Job 16
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Respondens autem Job, dixit:
1Te phoeiah Job loh a doo tih,
2[Audivi frequenter talia: consolatores onerosi omnes vos estis.
2“Te bang ol te muep ka yaak coeng. Nangmih boeih kah a hloep khaw thakthaenah ni.
3Numquid habebunt finem verba ventosa? aut aliquid tibi molestum est, si loquaris?
3Khohli ol te a bawtnah om a? Balae tih na doo hamla nang n'huek.
4Poteram et ego similia vestri loqui, atque utinam esset anima vestra pro anima mea:
4Kai khaw nang bangla ka thui thai ta. Na hinglu te ka hinglu yueng la om koinih olthui neh nangmih te kan sun vetih ka lu lamloh nangmih taengah ka hinghuen van ni.
5consolarer et ego vos sermonibus, et moverem caput meum super vos;
5Ka ka neh nangmih te kan duel lah vetih ka hmuilai kah thaphohnah loh n'hoeptlang mako.
6roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis.
6Ka thui akhaw ka thakkhoeihnah a rhoei moenih. Ka paa koinih kai lamloh metlam a caeh eh?
7Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.
7Ka hlangboel boeih khaw na pong uh tih ka ngak ngawn coeng.
8Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.
8Kai nan tonga sak khaw laipai la om coeng. Ka laithae khaw ka taengah pai sak tih ka mikhmuh ah n'doo coeng.
9Rugæ meæ testimonium dicunt contra me, et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.
9A thintoek loh a baeh tih kai soah a konaeh. Kai taengah a no te a tah coeng. Ka rhal loh kai soah a mik a huel.
10Collegit furorem suum in me, et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis: hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.
10A ka neh kai n'ang thil uh. Kokhahnah neh ka kam han taam uh tih kai taengah huek ha cu uh.
11Aperuerunt super me ora sua, et exprobrantes percusserunt maxillam meam: satiati sunt pœnis meis.
11Pathen loh kai he hlang thae taengla n'det tih halang kut dongla kai m'muek.
12Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me tradidit.
12Thayoeituipan la ka om vaengah kai m'phae. Ka rhawn ah n'khak tih kai he n'taekyak. Te dongah kai he amah ham kutnoek la m'pai sak coeng.
13Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum: tenuit cervicem meam, confregit me, et posuit me sibi quasi in signum.
13Ka taengah a lithen rhoek loh m'vael uh tih ka kuel a khoh. Lungma a ti kolla diklai dongah ka hmuet phawt coeng.
14Circumdedit me lanceis suis; convulneravit lumbos meos: non pepercit, et effudit in terra viscera mea.
14A puut hman ah a puut loh kai m'va. Hlangrhalh bangla kai taengah cu.
15Concidit me vulnere super vulnus: irruit in me quasi gigas.
15Ka vin soah tlamhni ka hui tih ka ki khaw laipi neh ka poelyoe coeng.
16Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam.
16Ka maelhmai he rhahnah neh nok la nok uh tih ka mikkhu khaw nut coeng.
17Facies mea intumuit a fletu, et palpebræ meæ caligaverunt.
17Te cakhaw boethae ka kut ah kuthlahnah om pawt tih ka thangthuinah khaw cil.
18Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ, cum haberem mundas ad Deum preces.
18Diklai nang loh ka thii he vuei boeh. Ka pang ol he khaw hmuen om boel saeh.
19Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus:
19Vaan ah pataeng kai kah laipai om tih ka hlangcal khaw hmuensang ah om coeng ke.
20ecce enim in cælo testis meus, et conscius meus in excelsis.
20Ka hui khaw Pathen taengah kai kah hmuiyoi la om tih ka mik khaw pha coeng.
21Verbosi amici mei: ad Deum stillat oculus meus:
21Hlang capa tah hlang ham neh a hui ham Pathen taengah a thui ta.
22atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.
22Kum a tarhing ah ha pawk vetih ka mael voel mueh caehlong ah ka cet pawn ni.
23Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo.]
no verse 23 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.