Job 7
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1[Militia est vita hominis super terram, et sicut dies mercenarii dies ejus.
1Diklai hman ah hlanghing hamla caempuei a om moenih a? A khohnin te kutloh kah khohnin banghui ni.
2Sicut servus desiderat umbram, et sicut mercenarius præstolatur finem operis sui,
2Sal bangla hlipkhup a hloep tih kutloh bangla a bisai a lamtawn.
3sic et ego habui menses vacuos, et noctes laboriosas enumeravi mihi.
3Ka taengah a poeyoek la a hla ka pang van tih thakthaenah hlaem he kai hamla a khueh.
4Si dormiero, dicam: Quando consurgam? et rursum expectabo vesperam, et replebor doloribus usque ad tenebras.
4Ka yalh tih, “Me vaengah nim ka thoh ve?” ka ti. Khoyin loh puh tih hlaemhmah duela yutnah khaw ka cung.
5Induta est caro mea putredine, et sordibus pulveris cutis mea aruit et contracta est.
5Ka saa loh a rhit a bai, ka vin laipi tiknong khaw uet tih a tuei.
6Dies mei velocius transierunt quam a texente tela succiditur, et consumpti sunt absque ulla spe.
6Ka khohnin loh tampai lakah bawn tih lungli lungla la ngaiuepnah bawt.
7Memento quia ventus est vita mea, et non revertetur oculus meus ut videat bona.
7Ka hingnah mueihla he poek lah. Hnothen hmuh ham khaw ka mik loh mael voel mahpawh.
8Nec aspiciet me visus hominis; oculi tui in me, et non subsistam.
8Kai aka so mik loh kai m'mae voel mahpawh. Na mik te kai soah om dae kai ka om voel pawh.
9Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descenderit ad inferos, non ascendet.
9Cingmai loh haai tih cing, saelkhui la aka suntla rhoek tah ha mael tangloeng pawh.
10Nec revertetur ultra in domum suam, neque cognoscet eum amplius locus ejus.
10A im la koep mael pawt vetih a hmuen loh anih hmat voel mahpawh.
11Quapropter et ego non parcam ori meo: loquar in tribulatione spiritus mei; confabulabor cum amaritudine animæ meæ.
11Te dongah kai khaw ka ka tuem mahpawh. Ka mueihla khobing doela ka thui vetih. Ka hinglu khahing doela ka lolmang pueng ni.
12Numquid mare ego sum, aut cetus, quia circumdedisti me carcere?
12Kai he tuipuei tuihnam tih nim kai soah thongim na khueh.
13Si dixero: Consolabitur me lectulus meus, et relevabor loquens mecum in strato meo:
13Ka soengca kai n'hloep bitni, ka thingkong loh ka kohuetnah te a phueih bitni ka ti.
14terrebis me per somnia, et per visiones horrore concuties.
14Mueimang neh kai nan rhihyawp sak tih olphong neh kai nan let sak.
15Quam ob rem elegit suspendium anima mea, et mortem ossa mea.
15Ka hinglu loh ka rhuhrhong lakah khaknah neh dueknah ni a coelh.
16Desperavi: nequaquam ultra jam vivam: parce mihi, nihil enim sunt dies mei.
16Ka kohnue coeng, kumhal duela ka hing mahpawh, kai he n'toeng laeh, ka khohnin khaw a honghi ni.
17Quid est homo, quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum?
17Mebang hlanghing lae amah na pantai sak tih a taengah na lungbuei na khueh te.
18Visitas eum diluculo, et subito probas illum.
18Anih te mincang ah na cawh tih mikhaptok ah ni anih te na loepdak.
19Usquequo non parcis mihi, nec dimittis me ut glutiam salivam meam?
19Balae tih kai lamloh na mangthong pawt eh? Ka timtui ka dolh hil kai nan rhael moenih.
20Peccavi; quid faciam tibi, o custos hominum? quare posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis?
20Hlang aka kueinah nang taengah ka tholh tih balae ka saii? Balae tih kai he na kutnoek la nan khueh. Te dongah kai ham tah hnorhih la ka om coeng.
21Cur non tollis peccatum meum, et quare non aufers iniquitatem meam? ecce nunc in pulvere dormiam, et si mane me quæsieris, non subsistam.]
21Te dongah ka boekoek he na phueih tih kai kathaesainah he nan khoe mai pawt lae? Laipi khuila ka yalh pawn ni. Kai na toem cakhaw ka om voel moenih,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.