Job 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1[Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.
1Huta kah a sak hlang he a khohnin toi tih khoponah khaw hah.
2Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
2Rhaipai bangla phuelh tih a oh uh. Khokhawn bangla yong tih pai voel pawh.
3Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium?
3Te soah ngawn tah na mik tueng tih kai he na taengkah laitloeknah dongla na khuen.
4Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine? nonne tu qui solus es?
4Rhalawt lamloh a cuem la aka khueh te unim? Pakhat pataeng om pawh.
5Breves dies hominis sunt: numerus mensium ejus apud te est: constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.
5A khohnin neh a hla taenah khaw namah taengah hangdang. A oltlueh te a oltlueh bangla na saii tih poe thai pawh.
6Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.
6Anih lamloh vawl mangthong lamtah amah hnin at kutloh bangla a ngaingaih hil toeng saeh.
7Lignum habet spem: si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.
7Thing ham tah a vung akhaw ngaiuepnah om pueng. Te dongah koep mikhing vetih a dawn khaw ngoeng mahpawh.
8Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
8Diklai khuiah a yung patong mai tih laipi khuiah a ngo duek cakhaw,
9ad odorem aquæ germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.
9tui bo ah duei vetih thinghloe bangla a pae cawn ni.
10Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quæso, est?
10Tedae hlang tah duek tih rhaa uh coeng. Hlang he a pal phoeiah tah melam a om.
11Quomodo si recedant aquæ de mari, et fluvius vacuefactus arescat:
11Tuitunli lamkah tui khaw khawk dae tuiva loh a khah vaengah tah kak.
12sic homo, cum dormierit, non resurget: donec atteratur cælum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.
12Hlang khaw yalh tih thoo voel pawh. Vaan a om pawt due khaw haenghang pawh. Amih te ih kung lamloh haenghang uh mahpawh.
13Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei?
13Unim saelkhui ah a paek lah ve? Kai he nan khoem lah vetih na thintoek a mael duela kai nan thuh lah mako. Kai hamla oltlueh na khueh vetih kai nan poek mako.
14Putasne mortuus homo rursum vivat? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.
14Hlang he duek koinih hing venim? Kamah kah caempuei hnin boeih he ka thovaelnah a pawk hil ka lamtawn bitni.
15Vocabis me, et ego respondebo tibi: operi manuum tuarum porriges dexteram.
15Nan khue vaengah kai loh nang te ka doo bitni. Na kut dongkah bibi dongah na moo bitni.
16Tu quidem gressus meos dinumerasti: sed parce peccatis meis.
16Ka khokan he na tae pawn vetih ka tholhnah khaw na dawn mahpawh.
17Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.
17Ka boekoek hnocun khuiah catui a hnah thil tih kai kathaesainah na dah thil bitni.
18Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo:
18Tedae Tlang khaw cungku tih moelh. Lungpang pataeng a hmuen lamloh thoeih.
19lapides excavant aquæ, et alluvione paulatim terra consumitur: et hominem ergo similiter perdes.
19Lungto khaw tui loh a hoh tih a kongnawt loh diklai laipi a yo. Te dongah hlanghing kah ngaiuepnah na pal sak.
20Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret: immutabis faciem ejus, et emittes eum.
20Anih te a yoeyah la na khulae tih a hmai a tal la a van daengah anih te na tueih.
21Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget.
21A ca rhoek a thangpom uh dae a ming moenih. Muei uh cakhaw amih a yakming moenih.
22Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.]
22Tedae a pumsa tah a taengah tih thak a khoeih tih a hinglu khaw amah hamla nguekcoi,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.