Job
Chapter 14
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 14

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1[Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.
1Человек, рожденный женою, краткодневен и пресыщен печалями:
2Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
2как цветок, он выходит и опадает; убегает, как тень, и не останавливается.
3Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium?
3И на него-то Ты отверзаешь очи Твои, и меня ведешь на суд с Тобою?
4Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine? nonne tu qui solus es?
4Кто родится чистым от нечистого? Ни один.
5Breves dies hominis sunt: numerus mensium ejus apud te est: constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.
5Если дни ему определены, и число месяцев его у Тебя, если Ты положил ему предел, которого он не перейдет,
6Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.
6то уклонись от него: пусть он отдохнет, доколе не окончит, как наемник, дня своего.
7Lignum habet spem: si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.
7Для дерева есть надежда, что оно, если и будет срублено, снова оживет, и отрасли от него выходить не перестанут:
8Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
8если и устарел в земле корень его, и пень его замер в пыли,
9ad odorem aquæ germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.
9но, лишь почуяло воду, оно дает отпрыски и пускает ветви, как бы вновь посаженное.
10Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quæso, est?
10А человек умирает и распадается; отошел, и где он?
11Quomodo si recedant aquæ de mari, et fluvius vacuefactus arescat:
11Уходят воды из озера, и река иссякает и высыхает:
12sic homo, cum dormierit, non resurget: donec atteratur cælum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.
12так человек ляжет и не станет; до скончания неба он не пробудится и не воспрянет от сна своего.
13Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei?
13О, если бы Ты в преисподней сокрыл меня и укрывал меня, пока пройдет гнев Твой, положил мне срок и потом вспомнил обо мне!
14Putasne mortuus homo rursum vivat? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.
14Когда умрет человек, то будет ли он опять жить? Во все дни определенного мне времени я ожидал бы, пока придет мне смена.
15Vocabis me, et ego respondebo tibi: operi manuum tuarum porriges dexteram.
15Воззвал бы Ты, и я дал бы Тебе ответ, и Ты явил бы благоволение творению рук Твоих;
16Tu quidem gressus meos dinumerasti: sed parce peccatis meis.
16ибо тогда Ты исчислял бы шаги мои и не подстерегал бы греха моего;
17Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.
17в свитке было бы запечатано беззаконие мое, и Ты закрыл бы вину мою.
18Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo:
18Но гора падая разрушается, и скала сходит с места своего;
19lapides excavant aquæ, et alluvione paulatim terra consumitur: et hominem ergo similiter perdes.
19вода стирает камни; разлив ее смывает земную пыль: так и надежду человека Ты уничтожаешь.
20Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret: immutabis faciem ejus, et emittes eum.
20Теснишь его до конца, и он уходит; изменяешь ему лице и отсылаешь его.
21Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget.
21В чести ли дети его - он не знает, унижены ли - он не замечает;
22Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.]
22но плоть его на нем болит, и душа его в нем страдает.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.