Job
Chapter 16
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 16

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Respondens autem Job, dixit:
1И отвечал Иов и сказал:
2[Audivi frequenter talia: consolatores onerosi omnes vos estis.
2слышал я много такого; жалкие утешители все вы!
3Numquid habebunt finem verba ventosa? aut aliquid tibi molestum est, si loquaris?
3Будет ли конец ветреным словам? и что побудило тебя так отвечать?
4Poteram et ego similia vestri loqui, atque utinam esset anima vestra pro anima mea:
4И я мог бы так же говорить, как вы, если бы душа ваша была на месте души моей; ополчался бы на вас словами и кивал бы на вас головою моею;
5consolarer et ego vos sermonibus, et moverem caput meum super vos;
5подкреплял бы вас языком моим и движением губ утешал бы.
6roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis.
6Говорю ли я, не утоляется скорбь моя; перестаю ли, что отходит от меня?
7Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.
7Но ныне Он изнурил меня. Ты разрушил всю семью мою.
8Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.
8Ты покрыл меня морщинами во свидетельство против меня; восстает на меня изможденность моя, в лицо укоряет меня.
9Rugæ meæ testimonium dicunt contra me, et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.
9Гнев Его терзает и враждует против меня, скрежещет на меня зубами своими; неприятель мой острит на меня глаза свои.
10Collegit furorem suum in me, et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis: hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.
10Разинули на меня пасть свою; ругаясь бьют меня по щекам; все сговорились против меня.
11Aperuerunt super me ora sua, et exprobrantes percusserunt maxillam meam: satiati sunt pœnis meis.
11Предал меня Бог беззаконнику и в руки нечестивым бросил меня.
12Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me tradidit.
12Я был спокоен, но Он потряс меня; взял меня за шею и избил меня и поставил меня целью для Себя.
13Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum: tenuit cervicem meam, confregit me, et posuit me sibi quasi in signum.
13Окружили меня стрельцы Его; Он рассекает внутренности мои и не щадит, пролил на землю желчь мою,
14Circumdedit me lanceis suis; convulneravit lumbos meos: non pepercit, et effudit in terra viscera mea.
14пробивает во мне пролом за проломом, бежит на меня, как ратоборец.
15Concidit me vulnere super vulnus: irruit in me quasi gigas.
15Вретище сшил я на кожу мою и в прах положил голову мою.
16Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam.
16Лицо мое побагровело от плача, и на веждах моих тень смерти,
17Facies mea intumuit a fletu, et palpebræ meæ caligaverunt.
17при всем том, что нет хищения в руках моих, и молитва моя чиста.
18Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ, cum haberem mundas ad Deum preces.
18Земля! не закрой моей крови, и да не будет места воплю моему.
19Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus:
19И ныне вот на небесах Свидетель мой, и Заступник мой в вышних!
20ecce enim in cælo testis meus, et conscius meus in excelsis.
20Многоречивые друзья мои! К Богу слезит око мое.
21Verbosi amici mei: ad Deum stillat oculus meus:
21О, если бы человек мог иметь состязание с Богом, как сын человеческий с ближним своим!
22atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.
22Ибо летам моим приходит конец, и я отхожу в путь невозвратный.
23Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo.]
no verse 23 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.