Job 16
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Respondens autem Job, dixit:
1Ijob respondis kaj diris:
2[Audivi frequenter talia: consolatores onerosi omnes vos estis.
2Mi aŭdis multe da similaj aferoj; Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.
3Numquid habebunt finem verba ventosa? aut aliquid tibi molestum est, si loquaris?
3Ĉu estos fino al la ventaj vortoj? Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?
4Poteram et ego similia vestri loqui, atque utinam esset anima vestra pro anima mea:
4Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi. Se vi estus sur mia loko, Mi konsolus vin per vortoj Kaj balancus pri vi mian kapon.
5consolarer et ego vos sermonibus, et moverem caput meum super vos;
5Mi fortigus vin per mia buŝo Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.
6roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis.
6Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos; Se mi ĉesos, kio foriros de mi?
7Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.
7Sed nun Li lacigis min, Li detruis mian tutan esencon.
8Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.
8Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto; Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.
9Rugæ meæ testimonium dicunt contra me, et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.
9Lia kolero disŝiras; Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn; Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.
10Collegit furorem suum in me, et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis: hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.
10Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn; Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.
11Aperuerunt super me ora sua, et exprobrantes percusserunt maxillam meam: satiati sunt pœnis meis.
11Dio transdonis min al maljustulo, Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.
12Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me tradidit.
12Mi estis trankvila; sed Li frakasis min, Li kaptis min je la kolo, disbatis min, Kaj Li faris min por Si celo.
13Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum: tenuit cervicem meam, confregit me, et posuit me sibi quasi in signum.
13Liaj pafistoj min ĉirkaŭis; Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas, Li elverŝas sur la teron mian galon.
14Circumdedit me lanceis suis; convulneravit lumbos meos: non pepercit, et effudit in terra viscera mea.
14Li faras en mi breĉon post breĉo, Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.
15Concidit me vulnere super vulnus: irruit in me quasi gigas.
15Sakaĵon mi kudris sur mian korpon, Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.
16Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam.
16Mia vizaĝo ŝvelis de plorado, Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;
17Facies mea intumuit a fletu, et palpebræ meæ caligaverunt.
17Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj, Kaj mia preĝo estas pura.
18Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ, cum haberem mundas ad Deum preces.
18Ho tero, ne kovru mian sangon, Kaj mia kriado ne trovu haltejon.
19Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus:
19Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto, Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.
20ecce enim in cælo testis meus, et conscius meus in excelsis.
20Parolistoj estas por mi miaj amikoj; Sed mia okulo larmas al Dio,
21Verbosi amici mei: ad Deum stillat oculus meus:
21Ke Li decidu inter homo kaj Dio, Inter homo kaj lia amiko.
22atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.
22Ĉar la nombro de la jaroj pasos, Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.
23Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo.]
no verse 23 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.