Jó 16
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Então Jó respondeu:
1Ijob respondis kaj diris:
2“Eu já ouvi muitas coisas como essas. Todos vocês são consoladores miseráveis!
2Mi aŭdis multe da similaj aferoj; Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.
3As palavras vãs terão fim? Ou o que os provoca a responder?
3Ĉu estos fino al la ventaj vortoj? Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?
4Eu também poderia falar como vocês. Se a alma de vocês estivesse no lugar da minha alma, eu poderia juntar palavras contra vocês, e menear a cabeça para vocês,
4Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi. Se vi estus sur mia loko, Mi konsolus vin per vortoj Kaj balancus pri vi mian kapon.
5mas eu os fortaleceria com a minha boca. O consolo dos meus lábios traria alívio a vocês.
5Mi fortigus vin per mia buŝo Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.
6“Ainda que eu fale, a minha dor não diminui. E se eu me contiver, que alívio terei?
6Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos; Se mi ĉesos, kio foriros de mi?
7Mas agora, ó Deus, tu certamente me esgotaste. Tornaste desolada toda a minha companhia.
7Sed nun Li lacigis min, Li detruis mian tutan esencon.
8Tu me enrugaste. Isso é uma testemunha contra mim. A minha magreza se levanta contra mim. Ela testifica em meu rosto.
8Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto; Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.
9Ele me despedaçou em sua ira e me perseguiu. Ele rangeu os dentes contra mim. O meu adversário afia os seus olhos contra mim.
9Lia kolero disŝiras; Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn; Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.
10Eles escancararam a boca contra mim. Eles me feriram no rosto com desprezo. Eles se reúnem contra mim.
10Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn; Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.
11Deus me entrega aos ímpios, e me lança nas mãos dos perversos.
11Dio transdonis min al maljustulo, Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.
12Eu estava tranquilo, e ele me despedaçou. Sim, ele me pegou pelo pescoço e me quebrou em pedaços. Ele também me colocou como seu alvo.
12Mi estis trankvila; sed Li frakasis min, Li kaptis min je la kolo, disbatis min, Kaj Li faris min por Si celo.
13Os seus flecheiros me cercam. Ele fende os meus rins, e não me poupa. Ele derrama a minha bile na terra.
13Liaj pafistoj min ĉirkaŭis; Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas, Li elverŝas sur la teron mian galon.
14Ele me rompe com brecha sobre brecha. Ele corre contra mim como um gigante.
14Li faras en mi breĉon post breĉo, Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.
15Eu costurei pano de saco sobre a minha pele, e enterrei o meu chifre no pó.
15Sakaĵon mi kudris sur mian korpon, Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.
16O meu rosto está vermelho de tanto chorar. Profundas trevas estão sobre as minhas pálpebras,
16Mia vizaĝo ŝvelis de plorado, Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;
17embora não haja violência em minhas mãos, e a minha oração seja pura.
17Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj, Kaj mia preĝo estas pura.
18“Ó terra, não cubra o meu sangue. Que o meu clamor não tenha lugar de descanso.
18Ho tero, ne kovru mian sangon, Kaj mia kriado ne trovu haltejon.
19Mesmo agora, eis que a minha testemunha está no céu. Aquele que responde por mim está nas alturas.
19Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto, Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.
20Os meus amigos zombam de mim. Os meus olhos derramam lágrimas a Deus,
20Parolistoj estas por mi miaj amikoj; Sed mia okulo larmas al Dio,
21para que ele defenda o direito de um homem perante Deus, e o de um filho do homem com o seu próximo!
21Ke Li decidu inter homo kaj Dio, Inter homo kaj lia amiko.
22Pois quando poucos anos tiverem passado, eu irei pelo caminho sem volta.
22Ĉar la nombro de la jaroj pasos, Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.