Јов 16
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1А Јов одговори и рече:
1Ijob respondis kaj diris:
2Слушао сам много таквих ствари; сви сте досадни тешиоци.
2Mi aŭdis multe da similaj aferoj; Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.
3Хоће ли бити крај празним речима? Или шта те тера да тако одговараш?
3Ĉu estos fino al la ventaj vortoj? Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?
4И ја бих могао говорити као ви, да сте на мом месту, гомилати на вас речи и махати главом на вас,
4Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi. Se vi estus sur mia loko, Mi konsolus vin per vortoj Kaj balancus pri vi mian kapon.
5Могао бих вас храбрити устима својим, и мицање усана мојих олакшало би бол ваш.
5Mi fortigus vin per mia buŝo Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.
6Ако говорим, неће одахнути бол мој; ако ли престанем, хоће ли отићи од мене?
6Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos; Se mi ĉesos, kio foriros de mi?
7А сада ме је уморио; опустошио си сав збор мој.
7Sed nun Li lacigis min, Li detruis mian tutan esencon.
8Навукао си на ме мрштине за сведочанство; и моја мрша подиже се на ме, и сведочи ми у очи.
8Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto; Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.
9Гнев Његов растрже ме, ненавиди ме, шкргуће зубима на ме, поставши ми непријатељ сева очима својим на ме.
9Lia kolero disŝiras; Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn; Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.
10Разваљују на ме уста своја, срамотно ме бију по образима, скупљају се на ме.
10Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn; Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.
11Предао ме је Бог неправеднику, и у руке безбожницима бацио ме.
11Dio transdonis min al maljustulo, Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.
12Бејах миран и затре ме, и ухвативши ме за врат смрска ме и метну ме себи за белегу.
12Mi estis trankvila; sed Li frakasis min, Li kaptis min je la kolo, disbatis min, Kaj Li faris min por Si celo.
13Опколише ме Његови стрелци, цепа ми бубреге немилице, просипа на земљу жуч моју.
13Liaj pafistoj min ĉirkaŭis; Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas, Li elverŝas sur la teron mian galon.
14Задаје ми ране на ране, и удара на ме као јунак.
14Li faras en mi breĉon post breĉo, Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.
15Сашио сам кострет по кожи својој, и уваљао сам у прах славу своју.
15Sakaĵon mi kudris sur mian korpon, Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.
16Лице је моје подбуло од плача, на веђама је мојим смртни сен;
16Mia vizaĝo ŝvelis de plorado, Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;
17Премда нема неправде у рукама мојим, и молитва је моја чиста.
17Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj, Kaj mia preĝo estas pura.
18Земљо, не криј крв што сам пролио, и нека нема места викању мом.
18Ho tero, ne kovru mian sangon, Kaj mia kriado ne trovu haltejon.
19И сада ето је на небу сведок мој, сведок је мој на висини.
19Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto, Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.
20Пријатељи се моји подругују мном; око моје рони сузе Богу.
20Parolistoj estas por mi miaj amikoj; Sed mia okulo larmas al Dio,
21О да би се човек могао правдати с Богом, као син човечији с пријатељем својим!
21Ke Li decidu inter homo kaj Dio, Inter homo kaj lia amiko.
22Јер године избројане навршују се, и полазим путем одакле се нећу вратити.
22Ĉar la nombro de la jaroj pasos, Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.