Job 16
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Job prit la parole et dit:
1Ijob respondis kaj diris:
2J’ai souvent entendu pareilles choses; Vous êtes tous des consolateurs fâcheux.
2Mi aŭdis multe da similaj aferoj; Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.
3Quand finiront ces discours en l’air? Pourquoi cette irritation dans tes réponses?
3Ĉu estos fino al la ventaj vortoj? Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?
4Moi aussi, je pourrais parler comme vous, Si vous étiez à ma place: Je vous accablerais de paroles, Je secouerais sur vous la tête,
4Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi. Se vi estus sur mia loko, Mi konsolus vin per vortoj Kaj balancus pri vi mian kapon.
5Je vous fortifierais de la bouche, Je remuerais les lèvres pour vous soulager.
5Mi fortigus vin per mia buŝo Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.
6Si je parle, mes souffrances ne seront point calmées, Si je me tais, en quoi seront-elles moindres?
6Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos; Se mi ĉesos, kio foriros de mi?
7Maintenant, hélas! Il m’a épuisé… Tu as ravagé toute ma maison;
7Sed nun Li lacigis min, Li detruis mian tutan esencon.
8Tu m’as saisi, pour témoigner contre moi; Ma maigreur se lève, et m’accuse en face.
8Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto; Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.
9Il me déchire et me poursuit dans sa fureur, Il grince des dents contre moi, Il m’attaque et me perce de son regard.
9Lia kolero disŝiras; Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn; Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.
10Ils ouvrent la bouche pour me dévorer, Ils m’insultent et me frappent les joues, Ils s’acharnent tous après moi.
10Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn; Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.
11Dieu me livre à la merci des impies, Il me précipite entre les mains des méchants.
11Dio transdonis min al maljustulo, Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.
12J’étais tranquille, et il m’a secoué, Il m’a saisi par la nuque et m’a brisé, Il a tiré sur moi comme à un but.
12Mi estis trankvila; sed Li frakasis min, Li kaptis min je la kolo, disbatis min, Kaj Li faris min por Si celo.
13Ses traits m’environnent de toutes parts; Il me perce les reins sans pitié, Il répand ma bile sur la terre.
13Liaj pafistoj min ĉirkaŭis; Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas, Li elverŝas sur la teron mian galon.
14Il me fait brèche sur brèche, Il fond sur moi comme un guerrier.
14Li faras en mi breĉon post breĉo, Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.
15J’ai cousu un sac sur ma peau; J’ai roulé ma tête dans la poussière.
15Sakaĵon mi kudris sur mian korpon, Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.
16Les pleurs ont altéré mon visage; L’ombre de la mort est sur mes paupières.
16Mia vizaĝo ŝvelis de plorado, Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;
17Je n’ai pourtant commis aucune violence, Et ma prière fut toujours pure.
17Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj, Kaj mia preĝo estas pura.
18O terre, ne couvre point mon sang, Et que mes cris prennent librement leur essor!
18Ho tero, ne kovru mian sangon, Kaj mia kriado ne trovu haltejon.
19Déjà maintenant, mon témoin est dans le ciel, Mon témoin est dans les lieux élevés.
19Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto, Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.
20Mes amis se jouent de moi; C’est Dieu que j’implore avec larmes.
20Parolistoj estas por mi miaj amikoj; Sed mia okulo larmas al Dio,
21Puisse-t-il donner à l’homme raison contre Dieu, Et au fils de l’homme contre ses amis!
21Ke Li decidu inter homo kaj Dio, Inter homo kaj lia amiko.
22Car le nombre de mes années touche à son terme, Et je m’en irai par un sentier d’où je ne reviendrai pas.
22Ĉar la nombro de la jaroj pasos, Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.