Job 31
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1J’avais fait un pacte avec mes yeux, Et je n’aurais pas arrêté mes regards sur une vierge.
1Mi faris interligon kun miaj okuloj, Ke mi ne atentu virgulinon.
2Quelle part Dieu m’eût-il réservée d’en haut? Quel héritage le Tout-Puissant m’eût-il envoyé des cieux?
2Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre? Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?
3La ruine n’est-elle pas pour le méchant, Et le malheur pour ceux qui commettent l’iniquité?
3Ĉu ne malfeliĉon al malpiulo, Kaj forpuŝon de malbonagantoj?
4Dieu n’a-t-il pas connu mes voies? N’a-t-il pas compté tous mes pas?
4Ĉu Li ne vidas mian konduton, Ne kalkulas ĉiujn miajn paŝojn?
5Si j’ai marché dans le mensonge, Si mon pied a couru vers la fraude,
5Ĉu mi iradis en malvero, Kaj miaj piedoj rapidis al trompo?
6Que Dieu me pèse dans des balances justes, Et il reconnaîtra mon intégrité!
6Li pesu min per justa pesilo, Kaj tiam Dio konvinkiĝos pri mia senkulpeco.
7Si mon pas s’est détourné du droit chemin, Si mon cœur a suivi mes yeux, Si quelque souillure s’est attachée à mes mains,
7Se mia paŝo forkliniĝis de la vojo, Se mia koro sekvis miajn okulojn, Kaj se al mia mano algluiĝis makulo:
8Que je sème et qu’un autre moissonne, Et que mes rejetons soient déracinés!
8Tiam mi semu kaj alia manĝu, Kaj mia idaro elradikiĝu.
9Si mon cœur a été séduit par une femme, Si j’ai fait le guet à la porte de mon prochain,
9Se mia koro forlogiĝis al virino, Kaj mi kaŝe atendis ĉe la pordo de mia amiko:
10Que ma femme tourne la meule pour un autre, Et que d’autres la déshonorent!
10Tiam mia edzino estu adultigata de aliulo, Kaj aliuloj kliniĝu super ŝi.
11Car c’est un crime, Un forfait que punissent les juges;
11Ĉar tio estus malvirto, Tio estus krimo, kiun devas puni juĝistoj.
12C’est un feu qui dévore jusqu’à la ruine, Et qui aurait détruit toute ma richesse.
12Tio estas fajro, kiu ekstermas ĝis la abismo, Kaj mian tutan akiritaĵon ĝi elradikigus.
13Si j’ai méprisé le droit de mon serviteur ou de ma servante Lorsqu’ils étaient en contestation avec moi,
13Ĉu mi malŝatis la rajton de mia servisto aŭ de mia servistino, Kiam ili havis juĝan aferon kun mi?
14Qu’ai-je à faire, quand Dieu se lève? Qu’ai-je à répondre, quand il châtie?
14Tiam kion mi farus, kiam Dio leviĝus? Kaj kion mi respondus al Li, kiam Li esplordemandus?
15Celui qui m’a créé dans le ventre de ma mère ne l’a-t-il pas créé? Le même Dieu ne nous a-t-il pas formés dans le sein maternel?
15Lin kreis ja Tiu sama, kiu kreis min en la ventro, Kaj Tiu sama pretigis en la ventro ankaŭ lin.
16Si j’ai refusé aux pauvres ce qu’ils demandaient, Si j’ai fait languir les yeux de la veuve,
16Ĉu mi rifuzis la deziron de senhavuloj? Aŭ ĉu mi turmentis la okulojn de vidvino?
17Si j’ai mangé seul mon pain, Sans que l’orphelin en ait eu sa part,
17Ĉu mian panpecon mi manĝis sola? Ĉu ne manĝis de ĝi ankaŭ orfo?
18Moi qui l’ai dès ma jeunesse élevé comme un père, Moi qui dès ma naissance ai soutenu la veuve;
18Ĉar detempe de mia juneco mi estis kiel patro, Kaj de post la eliro el la ventro de mia patrino mi estis gvidisto.
19Si j’ai vu le malheureux manquer de vêtements, L’indigent n’avoir point de couverture,
19Kiam mi vidis malfeliĉulon sen vesto Kaj malriĉulon sen kovro,
20Sans que ses reins m’aient béni, Sans qu’il ait été réchauffé par la toison de mes agneaux;
20Ĉu tiam ne benis min liaj lumboj, Ĉu li ne estis varmigata per la lano de miaj ŝafoj?
21Si j’ai levé la main contre l’orphelin, Parce que je me sentais un appui dans les juges;
21Se mi levis mian manon kontraŭ orfon, Ĉar mi vidis en la pordego helpon al mi,
22Que mon épaule se détache de sa jointure, Que mon bras tombe et qu’il se brise!
22En tia okazo mia ŝultro defalu de la dorso, Kaj mia brako rompiĝu de kano.
23Car les châtiments de Dieu m’épouvantent, Et je ne puis rien devant sa majesté.
23Ĉar mi timas la punon de Dio, Kaj ĝian pezon mi ne povus elteni.
24Si j’ai mis dans l’or ma confiance, Si j’ai dit à l’or: Tu es mon espoir;
24Ĉu mi faris la oron mia espero, Kaj la orbulon mi nomis mia fido?
25Si je me suis réjoui de la grandeur de mes biens, De la quantité des richesses que j’avais acquises;
25Ĉu mi ĝojis, ke mia riĉeco estas granda Kaj ke mia mano multe akiris?
26Si j’ai regardé le soleil quand il brillait, La lune quand elle s’avançait majestueuse,
26Kiam mi vidis la lumon brilantan Kaj la lunon majeste irantan,
27Et si mon cœur s’est laissé séduire en secret, Si ma main s’est portée sur ma bouche;
27Ĉu tiam sekrete forlogiĝis mia koro Kaj mi sendis kisojn per mia mano?
28C’est encore un crime que doivent punir les juges, Et j’aurais renié le Dieu d’en haut!
28Ankaŭ tio estus krimo juĝinda, Ĉar mi forneus per tio Dion en la alto.
29Si j’ai été joyeux du malheur de mon ennemi, Si j’ai sauté d’allégresse quand les revers l’ont atteint,
29Ĉu mi ĝojis pri malfeliĉo de mia malamiko? Aŭ ĉu mi estis ravita, se lin trafis malbono?
30Moi qui n’ai pas permis à ma langue de pécher, De demander sa mort avec imprécation;
30Mi ne permesis al mia gorĝo peki Per eldiro de malbeno kontraŭ lia animo.
31Si les gens de ma tente ne disaient pas: Où est celui qui n’a pas été rassasié de sa viande?
31Ĉu la homoj de mia tendo ne diris: Ho, se oni ne satiĝus de lia karno!
32Si l’étranger passait la nuit dehors, Si je n’ouvrais pas ma porte au voyageur;
32Ne noktis fremdulo sur la strato; Miajn pordojn mi malfermadis al migrantoj.
33Si, comme les hommes, j’ai caché mes transgressions, Et renfermé mes iniquités dans mon sein,
33Ĉu mi hommaniere kovradis miajn kulpojn, Por kaŝi en mia brusto miajn pekojn?
34Parce que j’avais peur de la multitude, Parce que je craignais le mépris des familles, Me tenant à l’écart et n’osant franchir ma porte…
34En tia okazo mi timus grandan homamason, Kaj malestimo de familioj min timigus; Mi silentus, kaj ne elirus ekster la pordon.
35Oh! Qui me fera trouver quelqu’un qui m’écoute? Voilà ma défense toute signée: Que le Tout-Puissant me réponde! Qui me donnera la plainte écrite par mon adversaire?
35Ho, se iu aŭskultus min! Jen estas mia signo; la Plejpotenculo respondu al mi. Se mia akuzanto skribus libron,
36Je porterai son écrit sur mon épaule, Je l’attacherai sur mon front comme une couronne;
36Mi portus ĝin sur mia ŝultro, Mi metus ĝin sur min kiel kronon,
37Je lui rendrai compte de tous mes pas, Je m’approcherai de lui comme un prince.
37Mi raportus al li pri la nombro de miaj paŝoj; Mi alproksimiĝus al li kiel al princo.
38Si ma terre crie contre moi, Et que ses sillons versent des larmes;
38Se mia lando kriis kontraŭ mi, Kaj ĝiaj sulkoj ploris,
39Si j’en ai mangé le produit sans l’avoir payée, Et que j’aie attristé l’âme de ses anciens maîtres;
39Se ĝiajn fruktojn mi manĝis senpage, Kaj mi afliktis la animon de ĝiaj mastroj:
40Qu’il y croisse des épines au lieu de froment, Et de l’ivraie au lieu d’orge! Fin des paroles de Job.
40Tiam anstataŭ tritiko kresku por mi kardo, Kaj anstataŭ hordeo dornoj. Finiĝis la paroloj de Ijob.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.