Job 9
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Job prit la parole et dit:
1Ijob respondis kaj diris:
2Je sais bien qu’il en est ainsi; Comment l’homme serait-il juste devant Dieu?
2Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?
3S’il voulait contester avec lui, Sur mille choses il ne pourrait répondre à une seule.
3Se li volus havi kun Li juĝan disputon, Li ne povus respondi al Li eĉ unu kontraŭ mil.
4A lui la sagesse et la toute-puissance: Qui lui résisterait impunément?
4Li estas saĝa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuraĝus stari kontraŭ Li kaj restus sendifekta?
5Il transporte soudain les montagnes, Il les renverse dans sa colère.
5Li forŝovas montojn, kaj ili eĉ ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;
6Il secoue la terre sur sa base, Et ses colonnes sont ébranlées.
6Li skuas la teron de ĝia loko, Ke ĝiaj kolonoj tremas;
7Il commande au soleil, et le soleil ne paraît pas; Il met un sceau sur les étoiles.
7Li diras al la suno, kaj ĝi ne leviĝas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;
8Seul, il étend les cieux, Il marche sur les hauteurs de la mer.
8Li sola etendas la ĉielon, Kaj Li iras sur la altaĵoj de la maro;
9Il a créé la Grande Ourse, l’Orion et les Pléiades, Et les étoiles des régions australes.
9Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;
10Il fait des choses grandes et insondables, Des merveilles sans nombre.
10Li faras neesploreblajn grandaĵojn, Kaj nekalkuleblajn mirindaĵojn.
11Voici, il passe près de moi, et je ne le vois pas, Il s’en va, et je ne l’aperçois pas.
11Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion eĉ ne vidos; Li pasos, kaj mi eĉ ne rimarkos Lin.
12S’il enlève, qui s’y opposera? Qui lui dira: Que fais-tu?
12Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li: Kion Vi faras?
13Dieu ne retire point sa colère; Sous lui s’inclinent les appuis de l’orgueil.
13Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksiĝas la helpantoj de Rahab.
14Et moi, comment lui répondre? Quelles paroles choisir?
14Des pli ĉu mi povus respondi al Li, Ĉu mi povus elekti vortojn kontraŭ Li?
15Quand je serais juste, je ne répondrais pas; Je ne puis qu’implorer mon juge.
15Eĉ se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian juĝanton.
16Et quand il m’exaucerait, si je l’invoque, Je ne croirais pas qu’il eût écouté ma voix,
16Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li aŭdis mian voĉon,
17Lui qui m’assaille comme par une tempête, Qui multiplie sans raison mes blessures,
17Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.
18Qui ne me laisse pas respirer, Qui me rassasie d’amertume.
18Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolĉo.
19Recourir à la force? Il est tout-puissant. A la justice? Qui me fera comparaître?
19Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas juĝon, kiu alvokos min?
20Suis-je juste, ma bouche me condamnera; Suis-je innocent, il me déclarera coupable.
20Se mi montros mian pravecon, mia propra buŝo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.
21Innocent! Je le suis; mais je ne tiens pas à la vie, Je méprise mon existence.
21Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.
22Qu’importe après tout? Car, j’ose le dire, Il détruit l’innocent comme le coupable.
22Ĉio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaŭ pereigas.
23Si du moins le fléau donnait soudain la mort!… Mais il se rit des épreuves de l’innocent.
23Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas ĉe la elprovado de senkulpuloj.
24La terre est livrée aux mains de l’impie; Il voile la face des juges. Si ce n’est pas lui, qui est-ce donc?
24La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizaĝon de ĝiaj juĝistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?
25Mes jours sont plus rapides qu’un courrier; Ils fuient sans avoir vu le bonheur;
25Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;
26Ils passent comme les navires de jonc, Comme l’aigle qui fond sur sa proie.
26Ili forkuris, kiel ŝipetoj el kano, Kiel aglo flugas al manĝotaĵo.
27Si je dis: Je veux oublier mes souffrances, Laisser ma tristesse, reprendre courage,
27Se mi ekpensas: Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:
28Je suis effrayé de toutes mes douleurs. Je sais que tu ne me tiendras pas pour innocent.
28Tiam mi ektremas pro ĉiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.
29Je serai jugé coupable; Pourquoi me fatiguer en vain?
29Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?
30Quand je me laverais dans la neige, Quand je purifierais mes mains avec du savon,
30Se mi lavus min per neĝa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,
31Tu me plongerais dans la fange, Et mes vêtements m’auraient en horreur.
31Eĉ tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.
32Il n’est pas un homme comme moi, pour que je lui réponde, Pour que nous allions ensemble en justice.
32Ĉar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaŭ iri al juĝo.
33Il n’y a pas entre nous d’arbitre, Qui pose sa main sur nous deux.
33Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.
34Qu’il retire sa verge de dessus moi, Que ses terreurs ne me troublent plus;
34Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;
35Alors je parlerai et je ne le craindrai pas. Autrement, je ne suis point à moi-même.
35Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, Ĉar ne tia mi estas en mi mem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.