Jób 9
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Odpověděv pak Job, řekl:
1Ijob respondis kaj diris:
2I ovšem vím, žeť tak jest; nebo jak by mohl člověk spravedliv býti před Bohem silným?
2Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?
3A chtěl-li by se hádati s ním, nemohl by jemu odpovědíti ani na jedno z tisíce slov.
3Se li volus havi kun Li juĝan disputon, Li ne povus respondi al Li eĉ unu kontraŭ mil.
4Moudrého jest srdce a silný v moci. Kdo zatvrdiv se proti němu, pokoje užil?
4Li estas saĝa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuraĝus stari kontraŭ Li kaj restus sendifekta?
5On přenáší hory, než kdo shlédne, a podvrací je v prchlivosti své.
5Li forŝovas montojn, kaj ili eĉ ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;
6On pohybuje zemí z místa jejího, tak že se třesou sloupové její.
6Li skuas la teron de ĝia loko, Ke ĝiaj kolonoj tremas;
7On když zapovídá slunci, nevychází, a hvězdy zapečeťuje.
7Li diras al la suno, kaj ĝi ne leviĝas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;
8On roztahuje nebe sám, a šlapá po vlnách mořských.
8Li sola etendas la ĉielon, Kaj Li iras sur la altaĵoj de la maro;
9On učinil Arktura, Oriona, Kuřátka a hvězdy skryté na poledne.
9Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;
10On činí věci veliké, a to nevystižitelné a divné, jimž není počtu.
10Li faras neesploreblajn grandaĵojn, Kaj nekalkuleblajn mirindaĵojn.
11Ano jde-li mimo mne, tedy nevidím; ovšem když pomíjí, neznamenám ho.
11Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion eĉ ne vidos; Li pasos, kaj mi eĉ ne rimarkos Lin.
12Tolikéž jestliže co uchvátí, kdo mu to rozkáže navrátiti? Kdo dí jemu: Co činíš?
12Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li: Kion Vi faras?
13Nezdržel-li by Bůh hněvu svého, klesli by před ním spolu spuntovaní, jakkoli mocní.
13Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksiĝas la helpantoj de Rahab.
14Jakž bych já tedy jemu odpovídati, a jaká slova svá proti němu vyhledati mohl?
14Des pli ĉu mi povus respondi al Li, Ĉu mi povus elekti vortojn kontraŭ Li?
15Kterémuž, bych i spravedliv byl, nebudu odpovídati, ale před soudcím svým pokořiti se budu.
15Eĉ se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian juĝanton.
16Ač bych pak i volal, a on mi se ozval, neuvěřím, aby vyslyšel hlas můj,
16Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li aŭdis mian voĉon,
17Poněvadž vichřicí setřel mne, rozmnožil rány mé bez příčiny.
17Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.
18Aniž mi dá oddechnouti, ale sytí mne hořkostmi.
18Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolĉo.
19Obrátil-li bych se k moci, aj, onť jest nejsilnější; pakli k soudu, kdo mi rok složí?
19Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas juĝon, kiu alvokos min?
20Jestliže se za spravedlivého stavěti budu, ústa má potupí mne; pakli za upřímého, převráceného mne býti ukáží.
20Se mi montros mian pravecon, mia propra buŝo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.
21Jsem-li upřímý, nebudu věděti toho; nenáviděti budu života svého.
21Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.
22Jediná jest věc, pročež jsem to mluvil, že upřímého jako bezbožného on zahlazuje.
22Ĉio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaŭ pereigas.
23Jestliže bičem náhle usmrcuje, zkušování nevinných se posmívá;
23Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas ĉe la elprovado de senkulpuloj.
24Země dána bývá v ruku bezbožného, tvář soudců jejich zakrývá: jestliže ne on, kdož jiný jest?
24La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizaĝon de ĝiaj juĝistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?
25Dnové pak moji rychlejší byli nežli posel; utekli, aniž viděli dobrých věcí.
25Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;
26Pominuli jako prudké lodí, jako orlice letící na pastvu.
26Ili forkuris, kiel ŝipetoj el kano, Kiel aglo flugas al manĝotaĵo.
27Dím-li: Zapomenu se na své naříkání, zanechám horlení svého, a posilím se:
27Se mi ekpensas: Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:
28Lekám se všech bolestí svých, vida, že mne jich nezprostíš.
28Tiam mi ektremas pro ĉiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.
29Jestli jsem bezbožný, pročež bych nadarmo pracoval?
29Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?
30Ano bych se i umyl vodou sněžnou, a očistil mýdlem ruce své,
30Se mi lavus min per neĝa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,
31Tedy v jámě pohřížíš mne, tak že se ode mne zprzní i to roucho mé.
31Eĉ tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.
32Nebo Bůh není člověkem jako já, jemuž bych odpovídati mohl, a abychom vešli spolu v soud.
32Ĉar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaŭ iri al juĝo.
33Aniž máme prostředníka mezi sebou, kterýž by rozhodl nás oba.
33Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.
34Kdyby odjal ode mne prut svůj, a strach jeho aby mne nekormoutil,
34Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;
35Tehdáž bych mluvil, a nebál bych se, poněvadž není toho tak při mně.
35Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, Ĉar ne tia mi estas en mi mem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.