Jób 29
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ještě dále Job vedl řeč svou, a řekl:
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
2Ó bych byl jako za časů předešlých, za dnů, v nichž mne Bůh zachovával,
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
3Dokudž svítil svící svou nad hlavou mou, při jehož světle chodíval jsem v temnostech,
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
4Tak jako jsem byl za dnů mladosti své, dokudž přívětivost Boží byla v stanu mém,
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
5Dokudž ještě Všemohoucí byl se mnou, a všudy vůkol mne dítky mé,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
6Když šlepěje mé máslem oplývaly, a skála vylévala mi prameny oleje,
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
7Když jsem vycházel k bráně skrze město, a na ulici strojíval sobě stolici svou.
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
8Jakž mne spatřovali mládenci, skrývali se, starci pak povstávali a stáli.
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
9Knížata choulili se v řečech, anobrž ruku kladli na ústa svá.
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
10Hlas vývod se tratil, a jazyk jejich lnul k dásním jejich.
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
11Nebo ucho slyše, blahoslavilo mne, a oko vida, posvědčovalo mi,
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
12Že vysvobozuji chudého volajícího, a sirotka, i toho, kterýž nemá spomocníka.
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
13Požehnání hynoucího přicházelo na mne, a srdce vdovy k plésání jsem vzbuzoval.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
14V spravedlnost jsem se obláčel, a ona ozdobovala mne; jako plášť a koruna byl soud můj.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
15Místo očí býval jsem slepému, a místo noh kulhavému.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
16Byl jsem otcem nuzných, a na při, jíž jsem nebyl povědom, vyptával jsem se.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
17A tak vylamoval jsem třenovní zuby nešlechetníka, a z zubů jeho vyrážel jsem loupež.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
18A protož jsem říkal: V hnízdě svém umru, a jako písek rozmnožím dny.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
19Kořen můj rozloží se při vodách, a rosa nocovati bude na ratolestech mých.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
20Sláva má mladnouti bude při mně, a lučiště mé v ruce mé obnovovati se.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
21Poslouchajíce, čekali na mne, a přestávali na radě mé.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
22Po slovu mém nic neměnili, tak na ně dštila řeč má.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
23Nebo očekávali mne jako deště, a ústa svá otvírali jako k přívalu žádostivému.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
24Žertoval-li jsem s nimi, nevěřili; pročež u vážnosti mne míti neoblevovali.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
25Přišel-li jsem kdy k nim, sedal jsem na předním místě, a tak bydlil jsem jako král v vojště, když smutných potěšuje.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.