Jób 34
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ještě mluvil Elihu, a řekl:
1Elihu parolis plue, kaj diris:
2Poslouchejte, moudří, řečí mých, a rozumní, ušima pozorujte.
2Aŭskultu, saĝuloj, miajn vortojn; Kaj vi, kompetentuloj, atentu min.
3Nebo ucho řečí zkušuje, tak jako dásně okoušejí pokrmu.
3Ĉar la orelo esploras la parolon, Kiel la palato gustumas la manĝaĵon.
4Soud sobě zvolme, a vyhledejme mezi sebou, co by bylo dobrého.
4Decidon ni elektu al ni; Ni esploru inter ni, kio estas bona.
5Nebo řekl Job: Spravedliv jsem, a Bůh silný zavrhl při mou.
5Ĉar Ijob diris: Mi estas prava, Sed Dio forigis mian rajton;
6Své-liž bych pře ukrývati měl? Přeplněna jest bolestí rána má bez provinění.
6En mia juĝa afero mi estas refutata; Turmentas min mia sago, kvankam mi estas senkulpa.
7Který muž jest podobný Jobovi, ješto by pil posměch jako vodu?
7Kiu homo estas simila al Ijob, Kiu trinkas mokojn kiel akvon?
8A že by všel v tovaryšství s činiteli nepravosti, a chodil by s lidmi nešlechetnými?
8Kaj li estas preta aliĝi al malbonaguloj Kaj iri kun malpiuloj;
9Nebo řekl: Neprospívá to člověku líbiti se Bohu.
9Ĉar li diras: Homo ne havas utilon, Se li serĉas favoron de Dio.
10A protož, muži rozumní, poslouchejte mne. Odstup od Boha silného nešlechetnost a od Všemohoucího nepravost.
10Tial aŭskultu min, ho saĝaj homoj: Dio estas malproksima de malbonagoj, Kaj la Plejpotenculo estas malproksima de maljusteco;
11Nebo on podlé skutků člověka odplací, a podlé toho, jaká jest čí cesta, působí, aby to nalézal.
11Sed Li repagas al homo laŭ liaj agoj, Kaj laŭ la vojo de ĉiu Li renkontas lin.
12A naprosto Bůh silný nečiní nic nešlechetně, a Všemohoucí nepřevrací soudu.
12Vere, Dio ne malbonagas, Kaj la Plejpotenculo ne kurbigas la veron.
13Kdo svěřil jemu zemi? A kdo zpořádal všecken okršlek?
13Kiu komisiis al Li la teron? Kaj kiu starigis Lin super la tuta mondo?
14Kdyby se na něj obrátil, a ducha jeho i duši jeho k sobě vzal,
14Se Li pensus nur pri Si, Se Li prenus al Si Sian spiriton kaj spiron,
15Umřelo by všeliké tělo pojednou, a tak by člověk do prachu se navrátil.
15Tiam pereus absolute ĉiu karno, Kaj homo refariĝus polvo.
16Máš-li tedy rozum, poslyš toho, pusť v uši své hlas řečí mých.
16Se vi havas prudenton, aŭskultu ĉi tion; Atentu la voĉon de miaj paroloj.
17Ješto ten, kterýž by v nenávisti měl soud, zdaliž by panovati mohl? Èili toho, jenž jest svrchovaně spravedlivý, za nešlechetného vyhlásíš?
17Ĉu povas regi malamanto de justeco? Ĉu vi povas akuzi la Plejjustulon?
18Zdaliž sluší králi říci: Ó nešlechetný, a šlechticům: Ó bezbožní?
18Ĉu oni povas diris al reĝo: Sentaŭgulo; Aŭ al altranguloj: Malpiulo?
19Mnohem méně tomu, kterýž nepřijímá osob knížat, aniž u něho má přednost urozený před nuzným; nebo dílo rukou jeho jsou všickni.
19Sed Li ne atentas la vizaĝon de princoj, Kaj ne preferas riĉulon antaŭ malriĉulo; Ĉar ĉiuj estas faritaĵo de Liaj manoj.
20V okamžení umírají, třebas o půl noci postrčeni bývají lidé, a pomíjejí, a zachvácen bývá silný ne rukou lidskou.
20Momente ili mortas, noktomeze ili tumultiĝas kaj malaperas; Ne de homa mano estas forigataj la potenculoj.
21Nebo oči jeho hledí na cesty člověka, a všecky kroky jeho on spatřuje.
21Ĉar Liaj okuloj estas super la vojoj de homo, Kaj ĉiujn liajn paŝojn Li vidas.
22Neníť žádných temností, ani stínu smrti, kdež by se skryli činitelé nepravosti.
22Ne ekzistas mallumo nek ombrego, Kie povus sin kaŝi malbonaguloj.
23Aniž zajisté vzkládá na koho více, tak aby se s Bohem silným souditi mohl.
23Li ne bezonas multe klopodi kun homo, Ke li iru al Dio por juĝo.
24Pyšné stírá bez počtu, a postavuje jiné na místa jejich.
24Li pereigas la fortulojn sennombre Kaj starigas sur ilia loko aliajn;
25Nebo zná skutky jejich; pročež na ně obrací noc, a potříni bývají.
25Ĉar Li scias iliajn farojn; Li renversas ilin en la nokto, kaj ili frakasiĝas.
26Jakožto bezbožné rozráží je na místě patrném,
26Kiel malpiulojn Li frapas ilin sur loko, kie ĉiuj vidas;
27Proto že odstoupili od něho, a žádných cest jeho nešetřili,
27Pro tio, ke ili forturniĝis de Li Kaj ne penis kompreni ĉiujn Liajn vojojn,
28Aby dokázal, že připouští k sobě křik nuzného, a volání chudých že vyslýchá.
28Sed venigis al Li la kriadon de malriĉulo, Kaj Li aŭdis la kriadon de mizeruloj.
29(Nebo když on spokojí, kdo znepokojí? A když skryje tvář svou, kdo jej spatří?) Tak celý národ, jako i každého člověka jednostejně,
29Se Li kvietigas, tiam kiu povas ribeligi? Se Li kaŝas Sian vizaĝon, tiam kiu povas Lin vidi? Tiel estas egale kun nacio kaj kun aparta homo,
30Aby nekraloval člověk pokrytý, aby nebylo lidem ourazu.
30Por ke ne regu homo hipokrita, El la pekigantoj de popolo.
31Jistě žeť k Bohu silnému raději toto mluveno býti má: Ponesuť, nezruším.
31Al Dio oni devas diri: Mi fieriĝis, mi ne plu faros malbonon;
32Mimo to, nevidím-li čeho, ty vyuč mne; jestliže jsem nepravost páchal, neučiním toho víc.
32Kion mi ne vidas, pri tio instruu min; Se mi faris maljustaĵon, mi ne plu faros.
33Nebo zdali vedlé tvého zdání odplacovati má, že bys ty toho neliboval, že bys ono zvoloval, a ne on? Pakli co víš jiného, mluv.
33Ĉu konforme al via opinio Li devas repagi? Al vi ja ne plaĉis. Vi elektu, ne mi; Kaj kion vi scias, tion diru.
34Muži rozumní se mnou řeknou, i každý moudrý poslouchaje mne,
34Saĝaj homoj diros al mi, Kaj prudenta homo, kiu min aŭskultas:
35Že Job hloupě mluví, a slova jeho nejsou rozumná.
35Ijob parolas malsaĝe, Kaj liaj vortoj estas malprudentaj.
36Ó by zkušen byl Job dokonale, pro odmlouvání nám jako lidem nepravým,
36Ho, se Ijob estus elprovita ĝis la fino, Pro tio, ke li aliĝas al homoj pekaj;
37Poněvadž k hříchu svému přidává i nešlechetnost, mezi námi také jen chloubu svou vynáší, a rozmnožuje řeči své proti Bohu.
37Ĉar al sia peko li aldonas blasfemon; Inter ni li mokas, kaj multe parolas kontraŭ Dio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.