Jób 4
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Jemuž odpovídaje Elifaz Temanský, řekl:
1Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2Počneme-li mluviti s tebou, neponeseš-liž toho těžce? Ale kdož by se zdržeti mohl, aby neměl mluviti?
2Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?
3Aj, učívals mnohé, a rukou opuštěných jsi posiloval.
3Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortiĝintajn vi refortigis;
4Padajícího pozdvihovals řečmi svými, a kolena zemdlená jsi zmocňoval.
4Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksiĝantajn genuojn vi fortigis;
5Nyní pak, jakž toto přišlo na tebe, těžce to neseš, a jakž tě dotklo, předěšen jsi.
5Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; Ĝi ektuŝis vin, kaj vi ektimis.
6Nebylo-liž náboženství tvé nadějí tvou, a upřímost cest tvých očekáváním tvým?
6Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo? Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
7Rozpomeň se, prosím, kdo jest kdy nevinný zahynul? Aneb kde upřímí vyhlazeni jsou?
7Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
8Jakož jsem já vídal ty, kteříž orali nepravost, a rozsívali převrácenost, že ji i žali.
8Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;
9Od dchnutí Božího hynou, a duchem prchlivosti jeho v nic obracíni bývají.
9De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.
10Řvání lva a hlas lvice a zubové mladých lvíčat setříni bývají.
10La kriado de leono kaj la voĉo de leopardo silentiĝis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompiĝis;
11Hyne lev, že nemá loupeže, a lvíčata mladá rozptýlena bývají.
11Leono pereis pro manko de manĝaĵo, Kaj idoj de leonino diskuris.
12Nebo i tajně doneslo se mne slovo, a pochopilo ucho mé něco maličko toho.
12Kaj al mi kaŝe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de ĝi.
13V přemyšlováních z vidění nočních, když připadá tvrdý sen na lidi,
13Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,
14Strach připadl na mne a lekání, kteréž předěsilo všecky kosti mé.
14Atakis min teruro kaj tremo, Kaj ĉiuj miaj ostoj eksentis timon.
15Duch zajisté před tváří mou šel, tak že vlasové vstávali na těle mém.
15Kaj spirito traflugis antaŭ mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidiĝis.
16Zastavil se, ale neznal jsem tváři jeho; tvárnost jen byla před očima mýma. Mezi tím mlče, slyšel jsem hlas:
16Staris bildo antaŭ miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni ĝian aspekton; Estis silento, kaj mi ekaŭdis voĉon, dirantan:
17Zdaliž může člověk spravedlivějším býti než Bůh, aneb muž čistším nad toho, kterýž ho učinil?
17Ĉu homo estas pli justa ol Dio? Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
18Ano mezi služebníky jeho není dokonalosti, a při andělích svých zanechal nedostatku.
18Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn anĝelojn Li trovas mallaŭdindaj:
19Èím více při těch, kteříž bydlejí v domích hliněných, jejichž základ jest na prachu, a setříni bývají snáze než mol.
19Des pli koncerne tiujn, Kiuj loĝas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formanĝas vermoj.
20Od jitra až do večera stíráni bývají, a kdož toho nerozvažují, na věky zahynou.
20De la mateno ĝis la vespero ili disfalas, Pereas por ĉiam, kaj neniu tion atentas.
21Zdaliž nepomíjí sláva jejich s nimi? Umírají, ale ne v moudrosti.
21La fadeno de ilia vivo estas distranĉita; Ili mortas, kaj ne en saĝeco.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.