Jób 4
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Jemuž odpovídaje Elifaz Temanský, řekl:
1І відказав Елифаз із Теману й промовив:
2Počneme-li mluviti s tebou, neponeseš-liž toho těžce? Ale kdož by se zdržeti mohl, aby neměl mluviti?
2Як ми стребуємо заговорити до тебе, — чи не буде се тобі прикро? Да хто слово може зупинити?
3Aj, učívals mnohé, a rukou opuštěných jsi posiloval.
3Отсе ти не одного навчав, і знемагаючі руки піддержував;
4Padajícího pozdvihovals řečmi svými, a kolena zemdlená jsi zmocňoval.
4Хто спотикавсь, того підкріпляли слова твої, і хистким колїнам ти додавав сили.
5Nyní pak, jakž toto přišlo na tebe, těžce to neseš, a jakž tě dotklo, předěšen jsi.
5Тепер же дійшло до тебе, а ти знемочнїв; дотикнуло тебе, та вже й упав духом.
6Nebylo-liž náboženství tvé nadějí tvou, a upřímost cest tvých očekáváním tvým?
6Чи ж богобоязність твоя не повинна бути твоєю надїєю, а невинність доріг твоїх — упованнєм твоїм?
7Rozpomeň se, prosím, kdo jest kdy nevinný zahynul? Aneb kde upřímí vyhlazeni jsou?
7Згадай же сам, хто погибав безвинний, і праведних коли викоренювано?
8Jakož jsem já vídal ty, kteříž orali nepravost, a rozsívali převrácenost, že ji i žali.
8Я сам бачив, що хто в безбожностї орав і сїяв лихо, той сам його й пожинав.
9Od dchnutí Božího hynou, a duchem prchlivosti jeho v nic obracíni bývají.
9Такі від подуву Божого погибають, а від духа гнїву його зникають.
10Řvání lva a hlas lvice a zubové mladých lvíčat setříni bývají.
10Рев лева й голос рикаючого вмовкає, і зуби в левчуків кришаться;
11Hyne lev, že nemá loupeže, a lvíčata mladá rozptýlena bývají.
11Могутний лев гине без добичі, й щенята левицї розбігаються.
12Nebo i tajně doneslo se mne slovo, a pochopilo ucho mé něco maličko toho.
12І надійшло до мене зтиха слово (Боже), й я почув його ледь-неледь ухом.
13V přemyšlováních z vidění nočních, když připadá tvrdý sen na lidi,
13Серед розгадування над ночними привидами, коли сон на людей находить,
14Strach připadl na mne a lekání, kteréž předěsilo všecky kosti mé.
14Я задрожав і затремтїв у страсї, і всї кістки в мене затрусились;
15Duch zajisté před tváří mou šel, tak že vlasové vstávali na těle mém.
15І перейшов дух понад мене, й волоссє стало в мене диба.
16Zastavil se, ale neznal jsem tváři jeho; tvárnost jen byla před očima mýma. Mezi tím mlče, slyšel jsem hlas:
16І став хтось — не бачив я лиця його, — тільки тїнь перед очима в мене; тихий повів — і я чую голос:
17Zdaliž může člověk spravedlivějším býti než Bůh, aneb muž čistším nad toho, kterýž ho učinil?
17Чи ж чоловік праведнїйший від Бога? й людина чистійша за Творця свого?
18Ano mezi služebníky jeho není dokonalosti, a při andělích svých zanechal nedostatku.
18Та ж ось він і слугам своїм не йме віри, і в ангелів своїх знаходить хиби;
19Èím více při těch, kteříž bydlejí v domích hliněných, jejichž základ jest na prachu, a setříni bývají snáze než mol.
19А скільки ж більш у тих, що живуть у глиняних хатинах, що основи їх у поросї, й вони борше, як міль, зникають.
20Od jitra až do večera stíráni bývají, a kdož toho nerozvažují, na věky zahynou.
20Між ранком і вечером вони розпадаються, й не доглянешь, як без слїду зникнуть.
21Zdaliž nepomíjí sláva jejich s nimi? Umírají, ale ne v moudrosti.
21А чи ж із ними, не пропадають і почестї їх? Вони вмерають, не дійшовши до мудростї.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.