Jób 37
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Poslouchejte pilně hřmotného hlasu jeho, a zvuku z úst jeho pocházejícího.
1А від сього тремтить серце в менї й зрушилось із місця свого.
2Pode všecka nebesa jej rozprostírá, a světlo své k krajům země.
2Слухайте, слухайте грому; се голос, що виходить із уст його.
3Za nímž zvučí hlukem, a hřímá hlasem důstojnosti své, aniž mešká s jinými věcmi, když se slýchá hlas jeho.
3По під усїм небом реве він, блиск його — на всю землю.
4Bůh silný hřímá hlasem svým předivně, činí veliké věci, a však nemůžeme rozuměti, jak.
4Ззаду його гуде голос; грімить він голосом величі своєї й не зʼупиняє його, коли голос його почуто.
5Sněhu zajisté říká: Buď na zemi, tolikéž pršce dešťové, ano i přívalu násilnému.
5Гласом своїм грімить Бог предивно, творить дїла великі, нам недослїдимі.
6Zavírá ruku všelikého člověka, aby žádný z lidí nemohl konati díla svého.
6Він каже снїгові: Окрий землю! Ливень і дощ в його волї.
7Tehdáž i zvěř vchází do skrýše, a v peleších svých obývá.
7Людям печатає руки, щоб усї взнали дїло його.
8Z skrýše vychází vichřice, a od půlnoční strany zima.
8Зьвір утїкає в свій сховок і держиться в своїх леговищах.
9Dchnutím Bůh silný dává mráz, až se široké vody zavírají.
9Буря приходить з полудня, з півночі ж — студень.
10Také i při svlažování země pohybuje oblakem, a rozhání mračno světlem svým.
10Від подиху Божого стає лід, і поверхність води стинається.
11A tentýž sem i tam obrací se moudrostí jeho, aby činil, což by mu koli přikázal na tváři okršlku zemského.
11Вогкостю наповняє він хмяри, а облаки сиплють сьвітло його,
12Buď k trestání, neb pro zemi svou, buď k prokazování dobrotivosti, spraví to, že se postaví.
12І пускаються вони в напрямі намірів його, щоб виконати те, що він приказує їм, на поверхнї заселеної землї,
13Pozorujž toho, Jobe, zastav se a podívej se divům Boha silného.
13Він велить їм ійти або на скараннє, або на благословеннє, або на помилуваннє.
14Víš-li, kdy Bůh ukládá co o těch věcech, aneb kdy chce osvěcovati světlem oblaky své?
14Слухай же сього, Иове; стій і роздумуй чудні дїла Божі.
15Znáš-li, jak se vznášejí oblakové, a jiné divy dokonalého v uměních?
15Знаєш же, як він послугуєсь ними, та як із хмари сьвітло викликає?
16A že tě roucho tvé zahřívati bude, když Bůh zemi pokojnou činí větry poledními?
16Розумієш же рівновагу хмар, се чудне дїло (Бога) найзвершеннїйшого в знаннї?
17Roztahoval-li jsi s ním nebesa trvánlivá, k zrcadlu slitému podobná?
17Як нагрівається одїж твоя, коли він спокійно дихне від полудня?
18Poukaž nám, co bychom řekli jemu; nebo nemůžeme ani řeči zpořádati pro temnost.
18Або може то ти напинав з ним небеса, тверді, як дзеркало лите?
19Zdaž jemu kdo oznámí, co bych já mluvil? Pakli by kdo za mne mluvil, jistě že by byl sehlcen.
19Навчи нас, що сказати йому? Ми бо в тій темряві нїчого поняти не можем.
20Ano nyní nemohou patřiti lidé na světlo, když jest jasné na oblacích, když je vítr prochází a vyčišťuje,
20Чи буде йому звіщено, що я говорю? Хиба ж сказав хто, що сказане доходить до його?
21Od půlnoční strany s jasnem jako zlato přicházeje, ale v Bohu hroznější jest sláva.
21Тепер не видко ясного сьвітла зпоза хмар, але повіє вітер, і проясниться.
22Všemohoucí, jehož vystihnouti nemůžeme, ač jest veliký v moci, však soudem a přísnou spravedlností netrápí.
22Сьвітла погода приходить із півночі, а кругом Бога страшна величність.
23Protož bojí se ho lidé; neohlédá se na žádného z těch, kdož jsou moudrého srdce.
23Вседержитель! Ми розумом дослїдити не можем його. Він великий силою, судом і повнотою правосуду. Він же нїкого й не пригнїтає.
no verse 24 in this text
24То нехай впокоряються перед ним люде, й нехай дрожать перед ним усї, що в серцї мають себе за мудрих!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.