Jób 23

Kralice Bible (1613)

Kulish and Puluj Bible (1905)

1Tedy odpověděl Job a řekl:

1І озвавсь Йов і рече:

2Což vždy předce naříkání mé za zpouru jmíno bude, ješto bída má těžší jest nežli lkání mé?

2Ще й сим разом бесїда моя гірка; бо ж і страдання мої більші, нїж стогнання мої.

3Ó bych věděl, kde ho najíti, šel bych až k trůnu jeho.

3О, коли б я знав, де знайти його (Бога), й зміг доступити до престолу його!

4Pořádně bych před ním vedl při, a ústa svá naplnil bych důvody.

4Я виясив би перед ним справу мою, й уста мої сповнились би оправдуваннєм;

5Zvěděl bych, jakými slovy by mně odpověděl, a porozuměl bych, co by mi řekl.

5Я б тодї знав, якими словами він менї відповів би, й зрозумів би, що би він менї сказав.

6Zdaliž by podlé veliké síly své rozepři vedl se mnou? Nikoli, nýbrž on sám dal by mi sílu.

6Та чи ж став би то він у повній своїй силї зо мною спорити? О, нї! нехай би тільки звернув увагу на мене.

7Tuť by upřímý hádati se mohl s ním, a byl bych osvobozen všelijak od soudce svého.

7Тодї я, як праведник, міг би розправлятись із ним — і я на все одержав б виправданнє від суддї мого.

8Ale aj, půjdu-li upřímo dále, tam ho není; pakli nazpět, nepostihnu ho.

8А то я йду вперед — і нема його, повертаю назад і не зустріну його.

9By i čím zaměstknán byl na levo, předce ho nespatřím; zastře-li se na pravo, ovšem ho neuzřím.

9Чи робить він що по лївій сторонї, я не бачу; чи скритий десь по правій, я не догляну.

10Nebo on zná cestu, kteráž jest při mně; bude-li mne zkušovati, jako zlato se ukáži.

10Він же путь мій знає; нехай же ж випробує мене, — я вийду, як золото, чистий.

11Šlepějí zajisté jeho přídržela se noha má, cesty jeho šetřil jsem, abych se s ní neuchyloval.

11Бо моя нога стоїть твердо на стежцї його; путї його я пильнував і не відхилявся.

12Aniž od přikázaní rtů jeho uchýlil jsem se, nýbrž ustaviv se na tom, schované jsem měl řeči úst jeho.

12Од заповідї уст його не відступав я; слова уст його хранив я пильнїйш, як мої постанови.

13On pak jestliže při čem stojí, kdo jej odvrátí? Ano duše jeho čehož jen žádá, toho hned dovodí.

13Та він і непорушний; й хто зміг би відвести його? він чинить, що захоче душа його.

14A vykoná uložení své o mně; nebo takových příkladů mnoho jest při něm.

14Так, він доведе до кінця, що призначив про мене, а такого в його дуже багато.

15Pročež před tváří jeho děsím se; když to rozvažuji, lekám se ho.

15Тим то я й дрожу перед ним; думаю — й серце холоне.

16Bůh zajisté zemdlil srdce mé, a Všemohoucí předěsil mne,

16Бог зломив мого духа, страхом натхнув Вседержитель.

17Tak že sotva jsem nezahynul v těch temnostech; nebo před tváří mou nezakryl mrákoty.

17О, чому ж не затратив він мене, закіль ще ся темрява налягла, й не спрятав морок перед видом моїм!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.