Jób 34
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ještě mluvil Elihu, a řekl:
1І говорив Еліуй дальше й казав:
2Poslouchejte, moudří, řečí mých, a rozumní, ušima pozorujte.
2Слухайте, мудрі, моєї річі, нахилїть до мене ухо, ви розумні!
3Nebo ucho řečí zkušuje, tak jako dásně okoušejí pokrmu.
3Ухо бо слова розбірає, як піднебіннє розізнає смак у їдї.
4Soud sobě zvolme, a vyhledejme mezi sebou, co by bylo dobrého.
4Зложім суд між собою й визнаймо, що добре.
5Nebo řekl Job: Spravedliv jsem, a Bůh silný zavrhl při mou.
5Ось, Йов сказав: Я прав, та Бог відмовив менї суду.
6Své-liž bych pře ukrývati měl? Přeplněna jest bolestí rána má bez provinění.
6Чи ж менї лгати на правду мою? Моя невилїчима рана — незаслужена.
7Který muž jest podobný Jobovi, ješto by pil posměch jako vodu?
7Хиба є де такий чоловік, як Йов, що глумує, мов би пив воду,
8A že by všel v tovaryšství s činiteli nepravosti, a chodil by s lidmi nešlechetnými?
8Товаришує беззаконним і ходить з людьми безбожними?
9Nebo řekl: Neprospívá to člověku líbiti se Bohu.
9Він бо сказав: Нема з того хісна чоловікові, як угоджає Богу.
10A protož, muži rozumní, poslouchejte mne. Odstup od Boha silného nešlechetnost a od Všemohoucího nepravost.
10Слухайте ж, мужі мудрі, мене! Не може бути в Бога неправди, у Вседержителя — несправедливого суду,
11Nebo on podlé skutků člověka odplací, a podlé toho, jaká jest čí cesta, působí, aby to nalézal.
11Він бо дає чоловіку, що заробив дїлами, й після поступків мужа відплачує йому.
12A naprosto Bůh silný nečiní nic nešlechetně, a Všemohoucí nepřevrací soudu.
12Праведне слово, Бог кривди не чинить, і Вседержитель не вивертає суду.
13Kdo svěřil jemu zemi? A kdo zpořádal všecken okršlek?
13Хто окрім його дбає про землю? Хто дає лад у вселеннїй?
14Kdyby se na něj obrátil, a ducha jeho i duši jeho k sobě vzal,
14Оберни він серце своє до себе самого, й візьми дух її й диханнє її до себе, —
15Umřelo by všeliké tělo pojednou, a tak by člověk do prachu se navrátil.
15Все живе зараз би зникло, прахом би люде взялися.
16Máš-li tedy rozum, poslyš toho, pusť v uši své hlas řečí mých.
16От же, коли маєш розум, то слухай й вважай на слова мої.
17Ješto ten, kterýž by v nenávisti měl soud, zdaliž by panovati mohl? Èili toho, jenž jest svrchovaně spravedlivý, za nešlechetného vyhlásíš?
17Хто ненавидїв би правду, то як би він сьвітом правив? І можеш же ти найправеднїйшого обвиняти?
18Zdaliž sluší králi říci: Ó nešlechetný, a šlechticům: Ó bezbožní?
18Хиба можна сказати цареві: ти — безбожник, а князям: ви — беззаконники?
19Mnohem méně tomu, kterýž nepřijímá osob knížat, aniž u něho má přednost urozený před nuzným; nebo dílo rukou jeho jsou všickni.
19Та він не зважає на особи князїв і не волїє він багатого нїж убогого, бо всї вони — дїло рук його.
20V okamžení umírají, třebas o půl noci postrčeni bývají lidé, a pomíjejí, a zachvácen bývá silný ne rukou lidskou.
20Нагло вмірають вони; серед ночі зворушиться нарід, і вони зникають; і сильних проганяють не силою.
21Nebo oči jeho hledí na cesty člověka, a všecky kroky jeho on spatřuje.
21Очі бо його над дорогами чоловіка, й бачить він кожний ступінь його.
22Neníť žádných temností, ani stínu smrti, kdež by se skryli činitelé nepravosti.
22Нема темряви, нї глухої тїнї, де б могли заховатись беззаконнующі.
23Aniž zajisté vzkládá na koho více, tak aby se s Bohem silným souditi mohl.
23Опісля він уже не домагаєсь від чоловіка, щоб ставав на суд з Богом.
24Pyšné stírá bez počtu, a postavuje jiné na místa jejich.
24Він стирає можних без допиту й ставить других намість їх,
25Nebo zná skutky jejich; pročež na ně obrací noc, a potříni bývají.
25Бо він виявляє дїла їх, і скидає їх одної ночі, й вони щезають,
26Jakožto bezbožné rozráží je na místě patrném,
26Як беззаконних, карає він їх перед очима в других.
27Proto že odstoupili od něho, a žádných cest jeho nešetřili,
27За те, що відхилились від його і всїх доріг його не хотїли розуміти,
28Aby dokázal, že připouští k sobě křik nuzného, a volání chudých že vyslýchá.
28Так що дійшов до його клик злиденних, і він почув стогни придавлених.
29(Nebo když on spokojí, kdo znepokojí? A když skryje tvář svou, kdo jej spatří?) Tak celý národ, jako i každého člověka jednostejně,
29Як упокій він дарує, — хто тодї потрівожить? як він своє лице заховає, хто на його спогляне? — все одно, чи народ, чи один чоловік,
30Aby nekraloval člověk pokrytý, aby nebylo lidem ourazu.
30Щоб лицемір не царював, блазнячи народ.
31Jistě žeť k Bohu silnému raději toto mluveno býti má: Ponesuť, nezruším.
31От як треба до Бога говорити: Я потерпів кару, — більш не буду грішити;
32Mimo to, nevidím-li čeho, ty vyuč mne; jestliže jsem nepravost páchal, neučiním toho víc.
32А чого я не розумію, — ти навчи мене, і скоро вчинив беззаконність, вже більше не буду.
33Nebo zdali vedlé tvého zdání odplacovati má, že bys ty toho neliboval, že bys ono zvoloval, a ne on? Pakli co víš jiného, mluv.
33Чи то ж по твойму судові має він одплачувати? І як ти відкидаєш, то й ти маєш вибірати, а не я; говори ж, що знаєш.
34Muži rozumní se mnou řeknou, i každý moudrý poslouchaje mne,
34Люде розумні скажуть менї, а так само й кожний чоловік мудрий, що мене чує:
35Že Job hloupě mluví, a slova jeho nejsou rozumná.
35Йов говорив нерозумно, й у словах його нема глузду.
36Ó by zkušen byl Job dokonale, pro odmlouvání nám jako lidem nepravým,
36Я б хотїв, щоб Йова докладно питано, після відповідей його, які лицюють хиба людям безбожним.
37Poněvadž k hříchu svému přidává i nešlechetnost, mezi námi také jen chloubu svou vynáší, a rozmnožuje řeči své proti Bohu.
37Інакше він до гріха свого придасть іще й відступ (од Бога), та буде ще перед нами й в долонї плескати, й наговорить іще більше проти Бога.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.