Jób 36
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Zatím přidal Elihu, a řekl:
1І провадив Еліуй річ дальше й говорив:
2Postrp mne maličko, a oznámímť šíře; neboť mám ještě, co bych za Boha mluvil.
2Зажди ще трохи; я покажу тобі, що маю ще дещо про Бога сказати.
3Vynesu smysl svůj zdaleka, a stvořiteli svému přivlastním spravedlnost.
3Почну розслїди мої здалека й стану в оборонї справедливостї Творця мого.
4V pravdě, žeť nebudou lživé řeči mé; zdravě smýšlejícího máš mne s sebou.
4Льжи бо певно нема в слові мойму; явлюсь тобі в повнотї знання мого.
5Aj, Bůh silný mocný jest, aniž svých zamítá; silný jest, a srdce udatného.
5Знай, Бог могучий, однакже не гордить сильним, що кріпкий серцем.
6Neobživuje bezbožného, chudým pak k soudu dopomáhá.
6Але він і не піддержує безбожників і дає придавленим, що їм належить.
7Neodvrací od spravedlivého očí svých, nýbrž s králi na stolici sází je na věky, i bývají zvýšeni.
7Не одвертає очей він од людей правих, і на все саджає їх поруч із царями на престолї й приводить до поваги.
8Pakli by poutami sevříni byli, zapleteni jsouce provazy ssoužení:
8Як же инші в кайданах і звязані повороззєм нужди —
9Tudy jim v známost uvodí hřích jejich, a že přestoupení jejich se ssilila.
9Він їх дїла їм покаже й гріхи їх превеликі;
10A tak otvírá sluch jejich, aby se napravili, anobrž mluví jim, aby se navrátili od nepravosti.
10Та відтулює їм ухо, щоб розуміли, й велить завернутись од їх ледачих учинків.
11Uposlechnou-li a budou-li jemu sloužiti, stráví dny své v dobrém, a léta svá v potěšení.
11І, як послухають та стануть йому служити, то й провожати муть днї свої в щастї, і лїта свої в радощах;
12Pakli neuposlechnou, od meče sejdou, a pozdychají bez umění.
12Як же не послухають, — згинуть од (Божого) стрілу й визівнуть духа в слїпотї своїй.
13Nebo kteříž jsou nečistého srdce, přivětšují hněvu, aniž k němu volají, když by je ssoužil.
13Лукаві же — вони зрушують серцем своїм гнїв (Божий); вони й не кличуть до його, коли закує їх в кайдани;
14Protož umírá v mladosti duše jejich, a život jejich s smilníky.
14Тим і мруть вони в молодощах, а життє їх із блудниками.
15Vytrhuje, pravím, ssouženého z jeho ssoužení, a ty, jejichž sluch otvírá, v trápení.
15Бідного ж він рятує з біди його, і в тїснотї відтулює ухо його.
16A tak by i tebe přenesl z prostředku úzkosti na širokost, kdež není stěsnění, a byl by pokojný stůl tvůj tukem oplývající.
16Викликав би й тебе він з тїсноти на місце просторе, де нема притиску, й на столї твойму страва повна була б товщі.
17Ale ty zasloužils, abys jako bezbožný souzen byl; soud a právo na tě dochází.
17Да в тебе повно розсудів безбожних, а суд і присуд — укупі.
18Jistě strach, aby tě neuvrhl Bůh u větší ránu, tak že by jakkoli veliká výplaty mzda, tebe nevyprostila.
18О, нехай не вдарить тебе гнїв Божий карою! І найбільший викуп не спас би тебе.
19Zdaliž by sobě co vážil bohatství tvého? Jistě ani nejvýbornějšího zlata, ani jakékoli síly neb moci tvé.
19Чи ж дасть бо він яку цїну твому багацтву? Нї, — анї золотові, анї нїякому скарбові.
20Nechvátejž tedy k noci, v kterouž odcházejí lidé na místo své.
20О, не бажай тієї ночі, коли й народи з своїх місць зникають!
21Hleď, abys se neohlédal na marnost, zvoluje ji raději, nežli ssoužení.
21Остерегайсь, не нахиляйсь до безбожностї, яку ти волїєш, нїж тихо страдати.
22Aj, Bůh silný nejvyšší jest mocí svou. Kdo jemu podobný učitel?
22Глянь, Бог у силї величен, і де такий, як він, законодавець?
23Kdo jemu vyměřil cestu jeho? Kdo jemu smí říci: Èiníš nepravost?
23Хто йому вкаже дорогу його; хто скаже: Ти чиниш несправедливість?
24Pamětliv buď raději, abys vyvyšoval dílo jeho, kteréž spatřují lidé,
24Памятай на те, щоб його дїла хвалити, що їх люде видять.
25Kteréž, pravím, všickni lidé vidí, na něž člověk patří zdaleka.
25Всї бо люде можуть їх бачити; чоловік може їх і надалеки постерігати.
26Nebo Bůh silný tak jest veliký, že ho nemůžeme poznati, počet let jeho jest nevystižitelný.
26Ось, Бог великий й годї нам його поняти; лїт його нам не злїчити.
27On zajisté vyvodí krůpěje vod, kteréž vylévají déšť z oblaků jeho,
27Краплями збірає він води, а вони силою виливаються дощем;
28Když se rozpouštějí oblakové, a kropí na mnohé lidi.
28Ринуть вони із хмар, і густо лиються на людей.
29(Anobrž vyrozumí-li kdo roztažení oblaků, a zvuku stánku jeho,
29А хто може зміркувати, як за далеко облаки сягають, або тріск у шатрі його?
30Jak rozprostírá nad ním světlo své, aneb všecko moře přikrývá?
30А ось, він обливає його сьвітлом своїм і покриває дно моря.
31Skrze ty věci zajisté tresce lidi, a též dává pokrmu hojnost.
31Звідси судить він народи, звідси дає багату поживу.
32Oblaky zakrývá světlo, a přikazuje mu ukrývati se za to, co je potkává.)
32В жменях держить блискавицю й приказує їй, кого вдарити.
33Ohlašuje o něm zvuk jeho, též dobytek, a to hned, když pára zhůru vstupuje.
33Грім дає знати про неї, та й скот відчуває, що дїєсь.
34Takéť se i nad tím děsí srdce mé, až se pohybuje z místa svého.
no verse 34 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.